DRUMSPIRATIE

Bijna een jaar later

Sun, 08 Mar 2026 19:09:24 GMT

Bijna een jaar later.

Bijna een jaar later.

maart 2026

DE PIJL

Wauw, wat heb ik gemaakt!!

Nou ja ‘ik gemaakt’, beter is misschien wat is er door mij heen gecreëerd. Echt het is zo bijzonder.

Er was me al verteld door een zielsverwant dat er een nieuwe vorm zou gaan doorkomen, oh ja ook nog binnen een maand en zij wilde een grote. Geen druk!

Ik voelde zelf al dat het een heel krachtige zou gaan worden. Maar hier hield ook meteen alles op. En ja ik weet het, vertrouwen het openbaart zich vanzelf op het juiste moment. Maar toch hield het me bezig en ben ik gaan tekenen, en natuurlijk er ontstonden mooie tekeningen van vormen maar het was hem niet, hoe voorspelbaar wil je het hebben.

Maar half februari kreeg ik het ineens druk, er moest van alles gebeuren en ik had geen tijd om me bezig te houden met een nieuwe vorm, zelfs de gedachten eraan verdwenen naar de achtergrond.

Tja, en dan ineens op vrijdagochtend 22-02-2026 kwam er in een opwelling de drang om iets te tekenen en… dat was hem!!

Wauw, zo mooi meteen de herkenning dat dit het moest zijn. Geen enkele twijfel, gewoon meteen helemaal kloppend en goed.

Daar moet ik dan wel even van bijkomen, het verwondert me nog altijd wanneer dit gebeurt.

In de middag heb ik de vorm van dun koperdraad gemaakt en meteen omgedaan, ik vind hem supermooi en echt zo ontzettend krachtig! Hij werkt op de pijnappelklier.

Die avond ging ik op visite met m’n nieuwe vorm als hanger om en meteen kreeg ik te horen ‘wat heb je een mooie hanger, het lijkt wel een hart’.

Zo mooi dit. Zelf had ik er al een heel verhaal bijgekregen maar een hart kwam daar niet in voor, grappig want inderdaad nu ik het zo hoorde, het lijkt ook op een hart.

Afijn een paar dagen later kreeg ik visite aan wie ik natuurlijk de nieuwe vorm liet zien en vooral voelen. Zo magisch, ik kreeg alleen maar bevestiging en meteen ‘ik wil er ook zo één’.

Toen heb ik een foto naar degene gestuurd die me al voorspelt had dat er een nieuwe vorm zou komen met de mededeling, hij is er!

De reactie was prachtig, wauw, die van mij moet een steel krijgen.

Oké, ik zal kijken of ik dit kan maken van dik koper en ik kreeg terug ‘natuurlijk kan jij dit maken, anders hadden ze deze niet naar je toegestuurd’.

Inderdaad en zo is het.

En het is gelukt!! De grote zijn net zo mooi geworden en iedereen ziet er iets anders in, echt leuk. Een hart, een oog, een boom bedenk het maar.

Tja en toen kwam het volgende, een naam. Hoe gaat deze vorm heten.

Voor mij is het een Dennenappel maar dat vind ik een te lange naam, bovendien is er niemand die er spontaan een Dennenappel in ziet. Ik wil een korte nederlandse naam, en daar ging m’n hoofd weer aan de haal. Ja ik weet het, ook een naam komt wanneer het er de tijd voor is.

Maar toch kwamen er vele namen langs in m’n hoofd en van liefdevolle meedenkers, zoals onder andere ‘oog van Horus, axis mundi en fire ball’.

Maar ik voelde deze namen niet en ik dacht, weet je laat maar er komt vanzelf een naam en tot die tijd noem ik hem gewoon Dennenappel. Klaar, laat het los.

En ja hoor zo werkt het. Zondag 1 maart zou ik naar een beurs en in de nacht ervoor werd ik wakker en hoor ineens ‘De Pijl’. Wauw die past helemaal en van alle kanten ‘De Pijl’

Deze naam, De Pijl, dekt helemaal de lading.

De Pijl gaat recht op haar doel af, transformeert en opent de weg naar passie.

Vanuit passie leven is leven vanuit je hart en ziel en die verbinding is gekoppeld aan de pijnappelklier, de dennenappel.

Doelgericht en genadeloos, dat is hij.

Hij laat je direct voelen waar het in je lichaam vast zit, waar je blokkades zitten.

De Pijl brengt je vuur, je passie terug en wakkert het innerlijke vuur aan waardoor blokkades wegsmelten, wegbranden, oplossen, transformeren.

De Pijl is de sleutel naar je hoger bewustzijn, hij maakt je Pijnappelklier vrij en schoon zodat je verbinding sterker wordt en je werkelijk vanuit je hart en ziel gaat leven.

En hij geeft heel veel energie, de laatste weken ben ik niet te stoppen, het is bizar en bijzonder!!

Marja Frederiks

Er hangt magie in de lucht

Wed, 23 Apr 2025 19:53:12 GMT

Er hangt magie in de lucht

April 2025

Er zijn bijzondere dingen gebeurt, dus hoog tijd om te schrijven en m’n ‘belevenissen ‘ te delen.

Donderdag ochtend 27 maart 2025, mijn huis is opgeruimd, tafel ruim, gereedschap opgeruimd. Klaar om m’n bezoek te ontvangen. Er komt iemand voor wie ik op verzoek een armband gemaakt heb. Het voelt lekker zo in m’n opgeruimde huis en ik besluit een kaart te trekken van m’n nieuwe ’poorten naar het licht’ kaarten. De kaart die me iets voor vandaag wil vertellen is de kaart Herinneringen aan Atlantis en er is er nog één die me iets wil vertellen. Dat is de kaart ‘lichtcodes van Toth’. Prachtige kaarten allebei en terwijl ik naar de kaart van herinneringen aan Atlantis zit te kijken waar een Ankh op staat zie ik de Ankh veranderen. De benen en armen worden anders, het ene been op de kaart worden er twee en er komt een beeld in m’n hoofd opborrelen. Ik pak een stukje papier en teken een aantal Ankh achtige vormen die absoluut geen Ankhen zijn. De achtste tekening geeft een wow reactie bij me, dat is hem!

Op een nieuw stuk papier teken ik deze vorm wat groter, echt prachtig hier word ik heel blij van!

Ik leg de tekening weg want m’n bezoek arriveert en de focus gaat naar de armband die ik gemaakt heb. Ze vind hem prachtig en hij past perfect super mooi.

We zitten even gezellig te kletsen en ik vertel dat ik een nieuw idee heb doorgekregen deze ochtend, hoe het plaatje van de Ankh begon te bewegen en veranderde en ik laat de tekening zien.

Ze kijkt en zegt, ‘zo, hier kennen wij elkaar dus van, dit is heel oud uit de tijd dat er priesteressen kwamen. Daar hadden we dit symbool. Ik krijg overal kippenvel !!’

Wat een prachtige reactie, bijzonder maar ik weet/voel dat het klopt. Hier wordt je toch stil van.

Ik vertel dat ik afgelopen week net al m’n koper heb gebruikt om Ankhen te maken maar dat ik zo direct koper ga bestellen om deze nieuwe vorm te maken. Ik kan bijna niet wachten.

In afwachting van het bestelde koper ben ik vrijdag begonnen de nieuwe vorm van 3mm koper te maken. Ik had vier cirkeltjes en zou de armen en benen gaan buigen en daar ontstond ineens een iets groter rondje. Ook leuk dan maak ik daar eerst armen en benen aan. Wow die werd mooi. Toen de kleintjes ook gemaakt echt prachtig! Ik werd weer helemaal blij. Ze lijken op een vogel zo met een snavel naar beneden, Ibis kwam in m’n hoofd.

Zaterdag zou m’n bestelde koper komen, yes dan kan ik grotere maken. In afwachting zat ik ’s morgens een beetje met de kleintjes en de iets grotere te spelen en neer te leggen en ineens keek iemand me aan. De vormen lagen zo dat er twee ogen me aankeken, het leek op een uil.

Maar deze ogen ken ik, die verschijnen de laatste tijd in mijn Lichtwielen, wow bijzonder. De lichtcodes en lichttaal die in de wielen verschijnt komt van m’n buitenaardse vrienden zoals ik ze maar noem. Maar nu ik de ogen herken in de nieuwe vorm wil ik meer informatie.

Ik ben er voor gaan zitten om te kijken of ik directer contact met ze kan maken, en om te kijken wie me door de nieuwe vorm zo aankijkt.

Ik maakte me leeg, gedachten weg en ik ging via de planeten ver tot buiten ons zonnestelsel naar een ander zonnestelsel. Ik voelde me daar heel erg thuis, heerlijk. En daar kwam iemand naar me toe.

Ik ken haar en ik vroeg of zij me de informatie doorgeeft die in de lichtwielen verschijnt…. ja dus. Ik heb ook gevraagd om een naam gewoon omdat dat wel makkelijker is met contact maken. Het voelt als een directer lijntje. Er kwam een naam in me op maar ik heb de gewoonte om soms woorden achterstevoren te benoemen en dat deed ik nu ook en zo ontstond een prachtige naam. En ik kreeg de bevestiging dat het klopte. Dank oh wauw ik was weer opgetogen en blij.

Na deze reis heb ik de naam gegoogeld en wederom verbazing over de betekenis van de naam die daar beschreven stond. Alles wat ik voelde bij de nieuwe vorm stond daar beschreven. Heet de vorm dan ook zo…. Nee dat klopte niet voor mij. Ach er komt wel een naam dacht ik.

Begin van de middag werd m’n koper bezorgd, yes ik kan aan de slag en dat heb ik ook meteen gedaan.

De vorm vind ik op een vogel lijken en in m’n hoofd noem ik het steeds een Ibis, maar dat heb ik nog niet uitgesproken.

Ik kon ’s avonds niet in slaap komen en ben m’n bed weer uit gegaan en heb Ibis gegoogeld, tuurlijk een heilige vogel in Egypte!!

Toen ik de volgende ochtend een vriendin aan de telefoon had en m’n verhaal over de naam vertelde en daarna over de vorm dat ik die op een Ibis vind lijken stak ze meteen van wal, dat is een heilige vogel in Egypte. Ha ha ha dat weet ik inmiddels ik heb het opgezocht want ik wist het echt niet.

Is Ibis de naam van m’n nieuwe vorm…? Ik denk het wel, al moet ik er wel een beetje aan wennen om het uit te spreken maar dat komt vast goed. M’n vriendin stuurde me ook een foto van de kaart die zij getrokken had en dat was de kaart ‘Lichtcodes van Toth’ ja hoor dezelfde die ik van de week had samen met de kaart over Atlantis.

Toth wordt afgebeeld met het hoofd van de Ibis, Het valt allemaal naar elkaar toe hoe bijzonder!

Zondag ochtend was ik een beetje onrustig door andere dingen en dacht ik ga even drummen dat helpt fantastisch de rust was heel snel terug en ik ging weer op reis. Eigenlijk viel het hele verhaal op z’n plek.

De informatie die naar me toe komt, komt van een ander zonnestelsel, van m’n buitenaardse vrienden. Dit zijn de Lichtwielen en ook de Ibis. Maar omdat dit voor veel mensen toch nog een brug te ver is gaat het via Lemurië en Atlantis naar Egypte en zo naar ons bewustzijn.

Daarom klopt de naam Ibis perfect want die is verbonden met Toth en het oude Egypte waar de mensen die van Atlantis en Lemurië kwamen leefden. De brug naar een ander zonnestelsel die is er gewoon en diegenen die zich aangetrokken voelen door de Ibis, maar ook door de Lichtwielen pakken deze energie wel op.

Het is geniaal hoe het werkt!!

Marja Frederiks

Mijn healing sessies

Wed, 23 Apr 2025 18:38:11 GMT

Mijn Healing sessies

Maart 2025

In het kader van ‘doe eens gek gooi je haar los’ ga ik het eens over mezelf hebben. Ik denk dat het verhelderend kan zijn. Waar ik naar wil kijken is; wat doe ik en wat gebeurt er tijdens de Healing sessies die ik geef.

Op m’n site vond je de ‘voetrelax’ behandeling en de Jin Sjin Jyutsu behandeling, met daarbij een verhaaltje ooit door mijzelf geschreven maar vanuit een heel andere energie als die waar ik me nu in bevind. Ik zat er toendertijd heel anders bij en vond het toen nog moeilijk om voor dat wat ik werkelijk doe en kan te gaan ‘staan’

Nu voel ik dat het tijd is om mezelf te laten zien, precies zoals ik ben op dit moment. Want wees eerlijk we veranderen best wel door dat wat we meemaken, ervaren, eenvoudig gezegd door ‘het leven’

Voetreflexzone massages geef ik al sinds 1991 en zo door de jaren heen is er best het een en ander verandert in de behandelingen die ik geef. De reflexzones zijn uiteraard hetzelfde gebleven maar wat ik doe is niet alleen het masseren daarvan zoals de naam doet vermoeden.

Ik ben een geboren Healer, het heeft wel wat jaren gekost voordat ik dat zelf door had, maar ach wat is tijd.

Mijn energie is er altijd en m’n handen staan altijd ‘aan’ dat klinkt misschien een beetje wazig maar, dit is het.

M’n vader zei vroeger al ‘als jij bent geweest voel ik me een stuk beter’ toen dacht ik nog, 'dat zegt m’n vader' maar het is gebleken dat meer mensen dit ervaren.

Afijn terug naar m’n sessies, wanneer ik iemands voeten vast houd scan ik het hele lichaam en voel/weet precies waar de blokkades zitten en ik voel welke emoties er spelen.

Hier begint de behandeling al want meteen gebeurt er al veel in de energie terwijl ik alleen maar verbinding maak. Ik vertel wat ik waarneem en onderhand gaan m’n handen intuïtief de voeten masseren. Praten en breien gaat prima samen.

Ik maak ook gebruik van Jin shin Jyutsu deze Japanse levenskunst wordt toegepast over het hele lichaam maar via de voeten kan je deze ook heel goed gebruiken. Zo wordt een sessie een combinatie van krachtige methodes.

Naast mijn eigen energie is er altijd de hulp van m’n Engelen, krachtdieren en Spirit.

En dan heb ik de Helende Krachttakken, Ankhen en de piramide die in dezelfde ruimte staan nog niet eens genoemd. Ook zij dragen hun ‘steentje’ bij.

Bij de Jin Shin Jyutsu behandelingen, die ik sinds 2001 geef, geldt hetzelfde verhaal. Wanneer iemand op de massagebank ligt en ik de polsen ‘luister’ begint het lichaam vaak al te borrelen. Praten noem ik het. De energie is dan al aan het werk. Ook deze behandeling is heel krachtig en gaat voor mijn gevoel nog een tandje dieper dan de voet behandeling.

En dan zijn er de gesprekken die tijdens de behandeling vaak ontstaan, ook die zijn bijzonder te noemen. Ik krijg de woorden meestal ingefluisterd want achteraf denk ik vaak, waar haal ik het vandaan, hoe krijg ik het voor elkaar om de dingen zo te zeggen. Soms gebruik ik woorden die ik normaal gesproken nooit gebruik en prompt zegt iemand dan, ‘dat zei m’n vader altijd’ Magisch vind ik het.

Ik heb de namen van m’n behandelingen verandert omdat de ‘oude’ namen de lading echt niet dekken.

Voetrelax heet nu V-Healing en de Jin Shin Jyutsu behandeling is JSJ-Healing geworden.

Marja Frederiks

Cirkels

Sat, 18 Jan 2025 21:21:28 GMT

Cirkels

 Januari 2025

Zoals ik in de laatste Project7-blad nieuwsbrief al schreef, alles gaat in cirkels. Ons hele leven gaat in cirkels.

De natuur gaat in cirkels. Zelfs ontmoetingen gaan vaak in cirkels. We cirkelen wat af met z’n allen. Het lijkt wel een dans, een spiraal, een wolkje of de rook van een kaars die je uitblaast. Als je het eenmaal ziet zie je het steeds meer, maar dat is met alles het geval. Eigenlijk vind ik het supermooi.

Ik houd van ronde vormen, bolle vormen, rondjes.

En zo kwam het dat ik ineens, na het zien van een filmpje dat ging over de beschermende en straling afwerende werking van koper, een schok door me heen voelde gaan. De eerste gedachte was oké dan zit ik goed hier, rondom mij is allemaal koper, m’n takken en Ankhen. Maar direct verscheen er een beeld, een beeld van een cirkel voor m’n raam. Uiteraard van koper met daarin ook koper.

Soms, wanneer ik m’n ogen dicht doe, zie ik schilden met allemaal tekens erop; volgens mij een ‘lichttaal’ Hoe gaaf zou het zijn als ik die kan maken met koper. Wel een dingetje want wat ik zie is geschreven of gegraveerd en dat krijg ik met draad buigen niet voor elkaar.

Maar ik kan de vormen wel maken en dan met die prachtige energie erin.

Wauw, enthousiast en blij dat werd ik er direct van. Dus inderdaad… aan de slag.

Zo heerlijk om hiermee aan de gang te gaan, de cirkels waren snel gemaakt en toen kon het echte werk beginnen, het vullen.

Inmiddels heb ik er een aantal af. Na de eerste was er overigens wel even een dipje, ik ging in m’n hoofd zitten, ook wel denken genoemd. Ik wilde een vuur maken in de cirkel, maar toen het vuurtje gestookt was kwamen er geen ingevingen meer, behalve een slingertje dan, maar daarmee hield het echt op.

Afijn na wat voelwerk kwam ik erachter dat ik weer iets wilde maken dat wat voorstelde, tja en zo werkt het dus niet. Boodschap begrepen, volgende cirkel nemen en gewoon laten ontstaan.

Wauw die is mooi geworden! Hij zit vol met symbolen en voelt heel krachtig.

Hierna kreeg ik inspiratie hoe ik van het vuurtje toch nog een prachtige cirkel kon maken met daarin verborgen ook krachtige symbolen.

Afijn het borrelt door en er verschijnen prachtige krachtige vormen in de cirkels, voor mijn gevoel is het echt Lichttaal. Deze Lichttaal gaat niet via woorden maar via gevoel en bewustzijn en daarbij werken ze diep in op ons lichaam. Je voelt ze en ze openen iets.

Ik stond naar een cirkel te kijken waartoe ik me erg aangetrokken voel, ik vind hem prachtig geworden, terwijl ik kijk voel ik een blokkade in m’n keel een dichtgeknepen gevoel en met dat ik het voel lost het op en gaat de energie weer stromen….. Wauw, dat is wat er gebeurt! Hoe bijzonder toch weer dit!

De combinatie van symbolen transformeert gewoon blokkades! Echt… te gek!

Dit is mooi, ik wil nog veel meer cirkels maken en m’n taal met mensen delen.

Er roepen nog veel meer ‘teksten’ die in koper uitgedrukt willen worden. Hoe mooi is het wanneer iemand z’n eigen issues kan transformeren met behulp van een unieke cirkel…

Het gaat over bewustzijnsgroei, blokkades oplossen, energie weer laten stromen,

Celbewustzijn, transformeren het gaat diep, heel diep misschien wel tot in het DNA…

Ik noem de cirkels ‘Lichtwielen’ want dat zijn het.

Een wiel vol symbolen die bewust of onbewust op je energie inwerken, blokkades opheffen, transformeren en het bewust Zijn vergroten.

Waardoor we steeds meer vanuit ons hart gaan leven.

Poeeh, ik word er een beetje stil van…

Marja Frederiks

Trotse oma

Sat, 18 Jan 2025 21:01:20 GMT

Trotse oma

januari 2025

Nov 2024

In de herfstvakantie was m’n kleindochter (9) bij me te logeren, gezellig! Dezelfde die aan haar moeder vroeg waarom ze mij toch ‘gewone oma’ noemen terwijl er niets ‘gewoons’ aan oma is volgens haar. Bij de gedachten aan die uitspraak komt er nog steeds een glimlach op m’n gezicht, heerlijk zo’n meisje.

Volgens haar moeder wilde ze naar me toe om te praten over de ‘geluiden’ die ze wel eens hoorde in haar slaapkamer, want dat vond ze toch wel een beetje eng.

Afijn ze kwam dus logeren. We vullen de dagen dan altijd met lekker knutselen, spelletjes doen, koekjes bakken of als het weer het toelaat lekker het bos in.

Bos viel deze keer af, het weer werkte niet mee. Dus daar kwam de vraag: 'Oma, zullen we een spelletje doen?'

'Tuurlijk, doen we, zeg jij maar welk.'

En zo gingen we via Mikado en Memory naar Rummikub. Hartstikke leuk, maar op een gegeven moment word je daar toch wel een beetje zat van, even tijd voor iets anders dus.

Deze dame kan ook goed geluid krijgen uit de Didgeridoo. Dat had ze een vorige keer al ontdekt en nu wilde ze wel weer even op de Didg blazen. Prima, alleen maar leuk!

Ik zei tegen haar probeer eens of je de circulaire ademhaling kan leren dan kunnen we samen langer doorspelen. Dat lijkt me wel heel leuk, 5 minuten of zo, dat is voor mij ook al een heel eind.

De oogjes gingen glimmen en toen ik had voorgedaan hoe je dat doet klonk er alleen nog maar geproest en geblaas. Ter aanmoediging vertelde ik haar dat ikzelf er veertien dagen over had gedaan om het onder de knie te krijgen, dus geen druk.

Maar wat denk je!? Na een kwartiertje had ze de techniek door!! Echt, wauw! Hoe bijzonder! Ik zei: 'Jij bent in een vorig leven vast in Australië geweest. Nu alleen nog oefenen op de Didgeridoo zodat je genoeg lucht kan uitblazen om hem aan de praat te houden terwijl je inademt.'

Dat ging ze doen, een kleine didg mee naar huis en toeteren maar. Ha ha, ik word hier zo blij van, of dat ook voor haar moeder geldt…?

We hebben die dagen ook nog mooie ringen gemaakt van koper en natuurlijk gesproken over de geluiden in haar slaapkamer. Samen afgestemd en contact gemaakt en alles in goede banen geleid zodat ze niet meer bang hoeft te zijn.

Ze ging helemaal tevreden en blij met mooie helemaal zelf gemaakte ringen aan haar vingers en een kleine Didgeridoo in haar tas weer naar huis.

Het verhaal gaat nog een stukje verder.

Een paar weken na de logeerpartij ben ik bij haar op school geweest met een aantal Sjamanen drums en een aantal Didgeridoos. Het gebeuren hiertussen over hoe ik daar zo toe gekomen ben sla ik even over. Ik wil alleen even mijn enthousiasme delen.

M’n kleinzoon van 4, haar broertje, zit op dezelfde school en hij kan heel schattig drummen en het ‘toeval’ was dat ze op school met het thema muziek bezig waren. Oké, één en één is Drums en Didgeridoos op school ha ha ha.

Samen met m’n dochter ben ik op school geweest met Drums en Didgeridoos eerst bij de kleuters, zo leuk. Het drummen vonden ze prachtig maar bij het proberen van de Didgeridoos was ik echt verbaasd! Er waren een aantal kinderen die meteen het goede geluid tevoorschijn toverden….

Toen door naar groep 5. Na de uitleg van m’n kleindochter en nadat we samen even hadden getoeterd waarbij ze de circulaire ademhaling hartstikke goed deed mocht iedereen het blazen proberen. En ja hoor, weer een aantal kinderen die het meteen door hadden, echt zo leuk!! En daarna natuurlijk nog even de trillingen van de Drums voelen, en meteen de juf verteld over de kalmerende werking van het geluid en ritme van de Drums.

Ik ben een trotse oma die het superleuk vond om haar liefde voor de Sjamanen drum en de Didgeridoo te delen met deze enthousiaste en geïnteresseerde kinderen.

Fantastisch!!

Marja Frederiks

Laatste Project7-blad nieuwsbrief

Tue, 24 Dec 2024 13:24:26 GMT

Laatste Project7-blad nieuwsbrief

December 2024

December 2024, dit wordt een legendarische nieuwsbrief het is namelijk de laatste. Toch wel een beetje vreemd om dat zo neer te schrijven.

Dit is nummer 34 van de ‘drumspiraties’ die als ‘vertellingen van m’n drum’ begonnen. Hoe ga ik dit afsluiten, ik heb werkelijk geen idee. Ik wil alle lezers natuurlijk bedanken en ook Anneke en Frank.

Anneke voor de ruimte die ik kreeg om te schrijven en Frank en ook Barbera voor het corrigeren van taalfouten enz.

Afijn ik ga gewoon nog een ervaring met jullie delen want ik heb er nog wel wat.

Ik was naar een workshop, op zich natuurlijk niets bijzonders ha ha ha.

Ik zal het wat toelichten. Na het bekijken van een podcast van Ferdinand van der Neut, van Tijdboek Lumens, waarin hij Iris Huizing interviewde was ik niet meer te houden. Iris vertelde over haar onderzoek, pad, werk , de heilige geometrie, frequenties en hoe zij kinderen van alle leeftijden begeleidt bij het gebruiken van hun natuurlijke gaven.

Gaven waarmee ieder mens geboren wordt maar die door het systeem waarin wij opgroeien tegengewerkt en het liefst uitgeroeid worden.

Wat mij vooral verwonderde en mijn nieuwsgierigheid op riep was dat kinderen onder begeleiding van Iris konden kijken/zien met een lichtdicht masker over hun ogen.

In een filmpje zag ik een meisje van 9 jaar die blokjes op kleur van de regenboog in een bak met allemaal kleine vakjes doet. Ze pakt telkens 1 kleur blokjes uit een berg van alle kleuren door elkaar en doet die op de goede plaats in de vakjes.

Later leest ze voor uit een boek dat ze nog nooit met fysieke ogen gezien heeft. Echt heel bijzonder. Wat Iris vertelde is dat het belangrijk is dat onze linker en rechter hersenheft in balans zijn. In onze maatschappij wordt er vooral getraind en gewerkt met en op de linker hersenhelft. Van jongs af aan wordt ons geleerd op te letten alert te zijn, actie te ondernemen, dingen leren, denken, weten enz. Wanneer ik vroeger zat te dromen of aan het fantaseren was werd dit niet gewaardeerd en niets doen was helemaal uit den boze.

En nu mogen we dus weer gaan leren spelen, fantaseren, dagdromen, even niets doen, ons gevoel volgen en vooral alle aangeleerde ‘kunstjes’ en meegekregen / verworven overtuigingen doorvoelen en opschonen.

Doe nou maar normaal dat is gek genoeg, dromen zijn bedrog, ga er maar van uit dat het toch niet lukt dan valt het straks ook niet tegen, ga eens wat nuttigs doen, een slimme meid is op haar toekomst voorbereid, jongens huilen niet dat is voor watjes pffff en dit lijstje is nog veel en veel langer.

Als ik er goed over nadenk is het toch eigenlijk diep triest dat dit ons met de paplepel werd en bij velen nog steeds wordt ingegeven.

Maar de Zon is er altijd ook al zie je hem niet en als ik naar m’n ‘levenswiel’ kijk en er over vertel zie ik dat alles in cirkels gaat.

Het Oosten waar de zon op komt, de plek van nieuwe ideeën, geboorte, de lente, zaadjes planten. Vervolgens het Zuiden, waar ideeën vorm gaan krijgen, concreet worden, het vuur dat transformeert, de volwassenheid, de zomer.

Daarna het Westen, water, emoties, de herfst, de oogst. Hier zien we wat er allemaal tot stand gekomen is, de mens die richting ouderdom gaat en z’n verworven wijsheden kan delen.

En dan het Noorden, de winter, een rustperiode, de dood zowel letterlijk als figuurlijk. In het Noorden wonen onze voorouders en alle zielen die nog gaan komen.

De wind die als de adem van de voorouders door onze haren streelt. Dan is de cirkel rond en gaat hij opnieuw, dit kan per moment, uur, dag, week, jaar, seizoen.

Weet dat er altijd een nieuw begin is, het is nooit te laat voor wat dan ook.

Eigenlijk ook wel toepasselijk voor deze laatste nieuwsbrief….

De cirkel draait door, alle wijsheden en informatie die verspreid zijn worden weer zaadjes en gaan groeien, komen tot wasdom, worden verder gedeeld en verteld en vinden opnieuw weer een weg. Hoe mooi en, voor mij in ieder geval, ook een geruststelling. Dat geeft ruimte om m’n hersenhelften uit te balanceren en het ‘Zijn’ meer in praktijk te brengen.

Wie weet kan ik straks ook een boek lezen met m’n ogen dicht!

Niets is onmogelijk daar kom ik steeds meer achter.

Lieve allemaal, het ga jullie goed, verspreid je Licht, Liefde en Wijsheid!!

Marja Frederiks

11-11

Sun, 24 Nov 2024 11:11:20 GMT

11-11

nov 2024

Dit afgelopen jaar 2024 heb ik zelf geen drumcirkel kunnen organiseren. Een geschikte binnen locatie was/is niet voor handen en de buiten locatie lukte niet vanwege het weer. Echt wel jammer want samen drummen is zo fijn.

Samen kan je een prachtige energie neerzetten, oké alleen lukt dat ook maar in een cirkel waar je in de energie de verbinding voelt is het toch altijd net even magischer.

Afijn vandaag op een broeierig warme en vochtige dag stond er toch een cirkel in de agenda.

Ik mocht een drumcirkel geven bij een vriendinnen groep. Super leuk er waren al wat aanmeldingen dus joepie!!

Aanvankelijk was het de bedoeling dat we buiten in de tuin zouden drummen, maar de dag tevoren was het wel al duidelijk dat dat niet zou lukken vanwege het weer met zo af en toe een bui. Gelukkig konden we binnen terecht, super fijn!

Alleen ja met dit vochtige weer, al hangen de drums binnen toch klonken m’n drums de dag vóór de afspraak allemaal als een ‘koektrommel’ Meer dan plof plof kwam er aan geluid niet uit.

Vocht en drums dat gaat echt niet samen. De huiden worden tijdens het schoonmaak proces gezouten en dat maakt ze gevoelig voor vocht. Kun je een vuur stoken dan is het probleem zo opgelost. Even je drum laten warmen en drogen en je hebt weer geluid. Maar een vuur was hier geen optie dus ik bedacht dan ga ik het eerst thuis met de haarfohn proberen. Even lekker warm blazen en zodra de huid weer afgekoeld was had ik weer geluid. Niet zo fantastisch als wanneer ze goed droog zijn maar toch goed te doen. Probleem opgelost.

Dus ik ging gewapend met de haarfohn op pad met al m’n ‘kinderen’ ha ha ha en de Pluk mocht ook mee.

En vandaag, ja de tijd vliegt echt voorbij, gingen we weer samen drummen weer met vrouwen uit de vriendinnen groep. Deze dag 11-11 was de atmosfeer niet zo ‘sloffig’ als de vorige keer dus de haarfohn kon thuis blijven m’n drums klonken fantastisch!

11-11, wat een bijzondere datum en dag. Dat wist ik natuurlijk al maar wanneer je het zo aan de lijve ondervindt geeft dat toch een extra dimensie mee. Gisteren 10-11 was ik de hele dag van huis geweest, vroeg weg en laat thuis en geen puf meer om me in de volgende dag te verdiepen. Dat komt morgenochtend wel dacht ik bij mezelf. Dus vanmorgen alles bij elkaar gezocht, drums ingepakt en klaar voor verzending dacht ik oké even nog m’n dingen doorlezen dan zit het weer even vooraan in m’n hoofd.

Ha ha ha ja dat had je gedacht, ik heb net m’n papieren gepakt en daar belt m’n dochter en die bleef praten tot het moment dat ik echt moest vertrekken.

Oké controle loslaten, die boodschap had ik helder. En zo werd de hele ochtend geregisseerd door Spirit.

Na een voorstel rondje begon ik met een geleide meditatie om even te landen. En ineens, geholpen door een vriendin die naast me zat realiseer ik me dat ik helemaal ben vergeten om de cirkel te openen. Dit doen we altijd als eerste om de Spirits uit te nodigen en te eren. Oké, gewoon doorgaan dacht ik en dit ritueel inpassen in de meditatie waarmee we al op weg waren. Ennn het ging prima, natuurlijk ha ha. Ik dacht ja hoor ik zeg het altijd wel leuk naar de anderen ‘alles is goed, fouten zijn er niet’ maar als je voor je eigen gevoel dan toch wel een beetje de mist in gaat wordt het een andere belevenis.

Maar het is goed gegaan, geen stress bij mij maar gewoon meebewegen en doorgaan, een ander verhaal breien. En eerlijk, ik vond het een heel krachtige opening.

Daarna tijdens de sjamanistische reis die we maakten vloog de energie weer alle kanten op, poeh het was een ochtend van ‘laat maar gebeuren’ uitdagend maar ook heel mooi helemaal wanneer je na de reis in het delen van ervaringen erachter komt dat we allemaal op deze zelfde ‘golflengte ‘aan het surfen waren.

Heerlijk dat was het, er op vertrouwen dat het gaat zoals de bedoeling is, zonder controle, zonder bang te zijn voor wat dan ook.

Dank lieve vrouwen, dank alle Spirits, dank bijzondere dag, op naar de volgende.

En dan bij het opslaan van deze Drumspiratie in m’n laptop zie ik dat het nummer 33 is….

Tuurlijk!!

Magisch dat is het.

Marja Frederiks

Drumketels

Sun, 24 Nov 2024 11:00:06 GMT

Drumketels

okt 2024

Ik kreeg bericht van de man die heel goed zagen kan!

Ha ha ha een paar weken terug slonk, is dat een woord? verleden tijd van slinken…. geen idee, in ieder geval liep m’n voorraad drumketels lekker terug. Tijd om aan de bel te trekken dus.

Degene die de blokjes voor me zaagt verzorgt ook het hout en dat moet allemaal even ingepland worden, druk druk druk. Maar nu was het dus zover ik kreeg bericht dat hij aan het zagen ging, yes blij word ik daarvan. Een appje met een foto van een zaagmachine ondergestoven met zaagsel.

Afijn dan kan ik er op wachten dat hij ze komt brengen en ja hoor ’s avonds een bericht, ben je thuis dan kom ik de blokjes brengen ik kan geen blokje meer zien! Ja zeker ik ben thuis kom maar door met die blokjes. En zo geschiedde.

De volgende dag werk aan de winkel dus. Ze zagen er fantastisch uit, mooi fijn generfd hout dat gaan weer prachtige drumketels worden. Ik ben met de blokjes gaan stoeien, lijm er op allemaal mooi in een cirkel, en blijven staan met die ronde kantjes totdat de tyrap er omheen zit.

En dan is het spierballenwerk. De tyraps gebruik ik als ‘lijmtang’ en die moeten dus goed strak aangetrokken worden en ik mag wel zeggen dat is best een heftige klus. Afijn de hele dag ben ik bezig geweest, maar dan heb je wel wat.

Een hele voorraad prachtige drumketels. Alleen nog even schuren, dat dan nog wel.

Maar eerst goed drogen, dat duurt geen dag maar die neem ik wel ha ha mijn spieren protesteren na zo’n krachtsinspanning, dagje rust dus. En de volgende dag, lijmrestjes weg, schuren en mooie afgeronde hoeken maken. Vóórdat ik begon met schuren heb ik m’n vader gevraagd of hij me wilde helpen, hij is tenslotte timmerman geweest en al tien jaar aan de ‘andere kant’ maar we hebben altijd nog contact.

Terwijl ik bezig was voelde ik z’n aanwezigheid die me telkens influisterde, rechtop staan, schouders ontspannen, laat het apparaat het werk doen. En zo waren de ketels in een mum van tijd geschuurd, nou ja…. een ochtend oké. Wat een heerlijk gevoel dat de klus weer gedaan is.

En toen moesten ze nog een plek hebben in het donker zodat het hout mooi licht blijft. Naar boven dus, beetje passen en meten, kleedje eroverheen en klaar! Er kunnen weer drums gebouwd worden. De prachtige 13-hoekige ketels liggen er klaar voor. Dertien hoeken, voor iedere Maan in het jaar een hoek.

Het getal 13 vind ik een prachtig getal. In de Jin Shin Jyutsu een Japanse geneeskunst die ik al 24 jaar beoefen wordt de 13 het getal van de schepper genoemd. 13 verandert het beeld, om de vorm te veranderen.

13 helpt om buiten de dualiteit te kijken en verandert het beeld van mezelf, de wereld, de mensen, de vorm.

Op ons lichaam vinden we de 13 tussen de derde en vierde rib aan weerskanten van het borstbeen.

Op internet las ik net dat 13 staat voor onder andere transformatie. Hoe mooi wil je het hebben. Volgende keer ga ik me tijdens het drummen maar eens afstemmen op de 13 hoeken van m’n drum in combinatie met m’n energieslot 13.

Zo ontstaan ideeën.

Marja Frederiks

Pluk

Sun, 24 Nov 2024 10:50:59 GMT

Pluk

sept 2024

Het is nu september 2024 en volgende maand wordt ze 14, mijn kleine grote vriendin of kan ik beter zeggen mijn grote kleine vriendin.

Ik bedoel Pluk.

Pluk is een ruwharig dwergteckeltje en het is over een paar maanden 8 jaar geleden dat ze op m’n pad kwam.

8 jaar geleden alweer, daar zat ik op de bank in m’n huisje aan de Paardebloem. Ook zoiets want hoe krijg je het voor elkaar om als juffrouw Paardenbloem, al jaren vóórdat ik hier woonde m’n bijnaam binnen Project7-blad, om aan de Paardebloem te komen wonen.

Ha ha maar dat is een ander verhaal.

Nu de Pluk. Ik zat daar dus en ik mistte m’n honden. Mijn hele leven heb ik honden gehad, grote en kleintjes in totaal zijn er zo’n 7 honden in m’n leven geweest en nu was het stil. Het begon dus te kriebelen, ik dacht een klein hondje kan ik hier makkelijk hebben alleen welk ras wordt het dan of geen ras, kan ook. Ga ik voor een pup of voor een ouder hondje. Poeh allemaal afwegingen kwamen langs en af en toe was ik op het net aan het surfen.

En toen op een avond , het was al best laat maar ik dacht ik moet toch nog even kijken op internet. En daar kwam ze langs een ruwharig dwergteckeltje 6 jaar, aan doenlijke blik, stoere snor en er was door omstandigheden geen plek meer voor haar.

Ik werd gepakt door haar blik en dacht stuur een mail we gaan het zien. Ik moet wel een klik met haar hebben anders wil ik het niet. Afijn lang verhaal kort, ik kreeg antwoord en de afspraak stond. Wel balen want ik moest nog een week wachten vóórdat ik een plekje in de agenda had maar afijn, elke dag telt af.

Het was maandagochtend, ik naar Amsterdam en kon zowaar parkeren voor de deur. Druk op de bel…. en ik hoorde niets…. de deur ging open en bovenaan de trap stond ze te kwispelen. Groot pluspunt, geen geblaf. Ik heb een Duitse Herder gehad die blafte ook niet en dat vind ik erg fijn.

Afijn ik naar boven en werd vriendelijk begroet. Pluk wilde meteen bij me op schoot tja en daar is ze niet meer vanaf gegaan. De heer des huizes vertelde me dat hij blij was dat ik was gekomen waarop ik zei, maar we hadden toch een afspraak. Hij vertelde dat er in die week nog drie mensen zouden zijn gekomen maar er was er niet één komen opdagen……

Ha ha ha tuurlijk niet, Pluk was voor mij!!

Er is geen fantasie voor nodig, Pluk is met me mee gegaan.

Alle toebehoren werden meegeleverd en daar gingen we dan, op naar huis. Wat ben ik nog altijd blij met haar. Ik heb heel wat honden gehad maar zo een als Pluk echt niet.

Ze hoort je wel maar doet er niet altijd wat mee, super eigenwijs, gek op kinderen vooral als ze iets te eten hebben, vind bijna iedereen leuk, gaat stoïcijns haar gangetje en gaat graag met me mee op pad. Als ik planten bekijk of oogst staat ze aan het gras te knagen.

Drukke jonge honden corrigeert ze netjes met een duidelijke snauw, opvoeden noem ik het.

Naar de buiten drumcirkels in Wijdenes ging Pluk ook altijd mee en dat vond ze fantastisch, ze ligt dan in het gras en geniet van de klanken of misschien wel de trillingen. Thuis overigens ook, ik gaf laatst een tik op m’n drum om hem vervolgens op te hangen aan de muur en daar kwam meteen Pluk aangesneld en ging op het vloerkleedje liggen alsof ze wilde zeggen drum maar even. Oké doe ik, Pluk verbouwd het kleedje een beetje en ligt te genieten, nou ja te snurken is beter gezegd.

Nog niet zo lang geleden ging ik met twee vriendinnen drummen bij één van de twee in de tuin. Zij had pas een jong hondje en ik had Pluk mee.

Pluk gaat altijd eerst haar snuffel ronde en schenkt het jonge speelse puppy totaal geen aandacht maar toen het snuffelen klaar was vond ze het jonge ding toch wel grappig vooral toen hij een paar brokjes kreeg. Afijn wij gingen buiten drummen en de pup zat bij ons. Met dat we begonnen te drummen begon de pup te piepen en z’n baasje zei, hij houd niet van drummen en ze wilde hem oppakken. Ik zei niet doen laat hem maar even, Pluk lost het wel op. En meteen kwam Pluk er aan en ging rustig liggen naast de pup.

Het puppy volgde het voorbeeld en wij hebben heerlijk gedrumd. Weer een les geslaagd.

Marja Frederiks

Krachtdier Koe

Sun, 24 Nov 2024 10:41:36 GMT

Krachtdier Koe

aug 2024

Ik heb me wat op de hals gehaald door in de vorige nieuwsbrief te zeggen dat ik iets ga schrijven over de spirituele betekenis van de Koe.

Na wat speuren op internet vond ik best heel veel tekst over Koe, maar hier wat linkjes plakken dat voegt me nou ook niet. Dus, ga er even voor zitten en voel wat Koe voor mij betekent dacht ik bij mezelf.

Zo gezegd zo gedaan.

De Koe, mijn hele leven hou ik al van ze.

De foto’s die ik als kind maakte op Terschelling tijdens een schoolreisje, ja hoor…. die laten Koeien zien.

Natte neuzen, ruwe tong en prachtige ogen waar je in kan verdrinken. En dan dat heerlijke liggen herkauwen, even wat opboeren en kauwen maar weer, het ziet er heel rustgevend uit vind ik.

Vroeger had ik een vriendinnetje en haar vader was boer. Als ik bij haar was gingen we het land in en zo liepen we ook een keer in een weiland bij de kalveren.

Stik nieuwsgierig waren die kalveren en ze kwamen met z’n allen op ons afgerend. Poeh ik vond het best spannend en van de zenuwen begon ik hard te lachen waarop de kalveren direct in de remmen gingen en op afstand naar ons stonden te kijken.

Ha ha ha die heb ik opgeslagen, zo rem je kalveren dus af.

Als ik me afstem op Koe voel ik rust, kracht en vertrouwen, maar ook nieuwsgierigheid en terughoudendheid. Een mooie balans hierin vinden is wat we van Koe kunnen leren.

Alles wat binnen gekomen is nog eens laten opborrelen en herkauwen om het vervolgens los te laten. Neem op wat goed voor je is en laat de rest gaan, echt gaan.

De Koe laat me ook vrolijkheid zien, ze kunnen heel uitgelaten rennen en springen als je dat ziet komt er vanzelf een glimlach op je gezicht.

Ja en dan die ogen….. daar straalt liefde uit en een diep vertrouwen, prachtig zijn ze.

Als ik een drum bespan met een koeienhuid komen deze gedachten altijd omhoog borrelen en ben ik dankbaar en eer ik het dier. Het grappige is dan dat je echt verschil merkt in de energie of je nu de ene huid hebt of de andere.

Sommige zijn heel meegaand, anderen eigenwijs en er zijn er die je gewoon zo afleiden dat je knopen ineens anders doet dan de bedoeling was.

En zo leeft, niet alleen Koe, maar elk dier in de energie gewoon voort en deze energie zorgt ervoor dat de drum/huid precies bij de juiste persoon terechtkomt.

Dat is elke keer ‘de vonk’ die ik zie overspringen.

Marja Frederiks

In de flow

Sun, 24 Nov 2024 10:36:06 GMT

In de flow

juli 2024

Voor me op tafel ligt een tak, half klaar.

Gisteren had hij niets meer te vertellen dus dan richten we de blik weer even op wat anders. Vanmorgen wilde ik eerst brood bakken en nu die in de oven staan dacht ik, ja ik ga de tak nog eens bekijken…. Nou vergeet het maar in m’n hoofd riep een stemmetje ‘hallo vergeet je niet om een stukje te schrijven voor de nieuwsbrief’ Oké, oké ga ik dat eerst doen en dan daarna aan de tak. Ha ha ha zo werkt inspiratie dus lekker niet, alhoewel ik nu wel al een mooi beginnetje heb waarop ik kan voortborduren.

De beurzen waar ik met m’n boeken schrijvende vriendin op sta hebben even zomerstop, in september gaan we weer op pad, leuk. Maar dit is ook even helemaal goed pas op de plaats en een beetje rust, nou ja rust.

Het borrelde alweer in mij, ik wilde grote Ankhen maken. Ik heb er best nog een aantal staan, maar dat is het niet. Het maakt niet uit hoeveel ik er heb staan er is gewoon een drang van binnen om grote Ankhen te maken, ze willen gewoon gemanifesteerd worden, geboren worden zoiets.

Soms probeer ik nog tegen te sputteren met druk en niet nu, straks moet ik nog dat enz. En dan ineens is er geen houden meer aan ha ha heerlijk, dan ga ik los en ontstaan er weer een paar fantastisch mooie Ankhen.

En die zijn nog amper klaar, gepolijst en gepoetst of het volgende roept alweer.

Er wilde iemand komen die ‘in de muziek’ zit. Ze speelt prachtig viool 432 Hz, geeft klank healing en wilde een drum met een geluid dat bij haar past. Snap ik helemaal, alleen ik had maar 2 drums liggen waarvan ik nu niet het idee had dat er één voor haar bij zat.

Dus yes!!

Drums maken.

Ik hou er zo van en dacht ik ga er drie maken dan kan ze kiezen uit vijf, dan moet het lukken. Zo gezegd zo gedaan. Stuk voor stuk weer prachtige drums en ze lagen gezellig allemaal in de kamer te drogen, twee op het wasrekje en één op een krukje.

De drums waren al lekker gedroogd toen een vriendin van me op bezoek kwam. Ze stapt de kamer in en ik vertel waarom ik drie drums heb gemaakt. Ze loopt er op één af, vraagt of ze hem mag pakken, ik zeg ja en zie het weer gebeuren…. de vonken springen over. Ze zegt ooohhh ik denk dat ze deze gaat kiezen, waarop ik meten reageer met, dan moet jij hem nu neerleggen anders gaat dat niet lukken.

Je voelt hem waarschijnlijk al, lang verhaal kort de drum ging met haar mee naar huis en zo had ik nog maar vier drums om uit te kiezen voor de muziek mevrouw, oké ook prima.

Zullen ze dit bedoelen als ze zeggen je zit in de flow? Zou zo maar eens kunnen.

Afijn ik dacht ik wil huiden halen er staan er nog maar twee op de site dat is veel te weinig. Dus samen met een andere lieve vriendin weer een leuk dagje uit. Yes wat een feest!

We zijn inmiddels op pad geweest en ik heb weer heel mooie huiden uitgezocht van koe en paard. Vooral de koeien huiden die geven gewoon licht, zo stralend.

Koe is overigens een krachtdier met een heel mooie spirituele betekenis, ow dat is een mooi onderwerp voor een volgende keer.

Marja Frederiks

Verenknutsels

Sun, 24 Nov 2024 10:23:18 GMT

Verenknutsels en meer

juni2024

Wauw!!

Dat vond ik nu wel eens een mooi begin voor een tekst.

Afgelopen week had ik ‘knutselbezoek’ van 2 vriendinnen. Zo leuk de ene heeft een drum bij mij gemaakt en de andere vriendin ‘viel’ voor goudhaartje die nu overigens een prachtige nieuwe naam van haar heeft gekregen. Beide dames hadden in de afgelopen tijd prachtige veren gevonden van de Buizerd, de Sperwer, Ara een Gans en een Zwaan en nog wat andere veren. En nu leek het ze leuk om daar iets van te knutselen voor onder hun drum wanneer deze aan de muur hangt.

Ha ha ha zeg tegen mij knutselen…. we zijn dus lekker aan de gang gegaan met veren en stukjes leer en lijm en kralen, joepie! En daarbij natuurlijk heerlijk kletsen en uitwisselen van wat we meemaken en dan vooral zelf in gevoel.

Over anderen hebben we het niet, we hebben genoeg gespreksstof over onszelf en onze belevenissen. Pratendevoort , ik kan het woord nergens vinden maar ik gebruik het best vaak, ontstonden er prachtige ‘verenknutsels’ Zo leuk dit!

Na deze activiteit hebben we nog met z’n drieën afgestemd op de grote Ankhen die ik heb gemaakt. Ik wil voor mezelf de werking van de Ankh meer woorden geven. Op internet kan je er 6 meter over lezen maar dat spreekt me niet aan ik ben en blijf nu eenmaal een doe het zelver. Bovendien vind ik het belangrijk om m’n eigen-wijsheid hierin aan te boren en dan kijken of anderen tot dezelfde conclusie komen. Dat is pas echt leuk!

Dus wat doe je als je twee vriendinnen in huis hebt die beide heel veel voelen en zien… juist ja geef ze een Ankh in hun handen en vraag ‘vertel eens wat de Ankh met je doet’

Echt dit is fascinerend, op deze manier krijg je de werking verteld in net weer andere woorden als die ik er aan had gegeven maar de rode draad is exact hetzelfde. Magisch dat is het.

Een paar kreten die omhoog kwamen, aardend, maar ook doorstromend van boven naar beneden en andersom, ontspannend, iets in een ander perspectief kunnen zien transformerend dus, helend, ik word er vrolijk van zei ze giechelend.

Hoe leuk is dit! Zelf heb ik, een paar weken terug, met m’n Ankh een Sjamanistische reis gemaakt.

Ik was aan het drummen en tijdens de reis ging ik door de cirkel van de Ankh als was het een poort naar andere werelden/dimensies, zo mooi.

Multi functioneel zo’n Ankh.

En o ja, ze staan nu allemaal te stralen in mooie houtschijven van de gouden regen, taxus en meidoorn en m’n eigen Ankh in een ‘bonkje’ appelboomhout.

Maja Frederiks

Stania state

Sun, 24 Nov 2024 10:15:26 GMT

Ocean drum en Stania state

mei 2024

Laatst, nou ja laatst is een ruim begrip bij mij, ben ik op pad geweest om mooie huiden in te kopen zodat er weer prachtige drums gemaakt kunnen gaan worden. Ik ga altijd gezellig samen met een hele lieve vriendin en we maken er dan meteen een feestje van. Zo ook deze keer.

Al kletsend vlogen de kilometers voorbij en waren we voor we er erg in hadden op onze bestemming.

Huiden uitzoeken is fantastisch, tijdens het uitzoeken voel je al de energie dat blijft toch bijzonder. Afijn als we er toch zijn kijken we meteen even rond natuurlijk en het oog viel op een prachtige ocean drum. Wauw wat een geluid!!

Een ocean drum is een dichte drum, aan beide kanten een vel gespannen en erin/ertussen zitten allemaal kleine balletjes/kogeltjes. Wanneer je de drum horizontaal houd en voorzichtig beweegt hoor je het geluid van de zee, ja echt!!

Ja je begrijpt het natuurlijk al, deze moest ook mee.

We hadden hem horizontaal neergelegd in de auto dus bij iedere bocht hoorde we de zee klotsen achterin, ha ha ha.

En omdat we van zo’n dag echt een ‘dagje uit’ maken zijn we ook naar Stania state geweest in Oentsjerk. Een prachtig landgoed met een sprookjesachtig aangelegde parktuin.

We kwamen op dit idee omdat we allebei het boek ‘Het tovenaarswoud’ hadden gelezen van C.J.Cuperus –Sheias natuurbewustwording.

In het boek staan verhalen over natuurwezens en ontmoetingen van de schrijver met deze natuurwezens onder andere in het park rondom Stania state. Op de cover van het boek staat een groene specht. De groene specht... die ons altijd vergezeld bij de drumcirkels.

Toen we daar aankwamen en even op een picknickbank neerstreken hoorden we meteen de groene specht lachen, prachtig!

Daarna aan de wandel, echt heel mooi. En nog mooier was dat de tuinman stopte met herrie maken toen wij aan onze wandeling begonnen. We hebben ook nog de Zwarte specht gezien en voor ons gevoel werden we geregeld begluurd door de natuurwezens die daar wonen tussen de prachtige varens en het zachte mos. Genoten hebben we van de mooie doorkijkjes en mooie dikke bomen. Wat voelen die toch altijd lekker.

Afijn opgeladen gingen we een paar uurtjes later weer op pad, naar huis met de klotsende zee achterin.

Marja Frederiks

Gewone oma

Sun, 24 Nov 2024 10:03:46 GMT

Gewone oma

april 2024

Hebben jullie dat ook, dat de tijd voorbij lijkt te vliegen?

Je knippert een keer met je ogen en weer een maand voorbij. Ineens weer de hoogste tijd om mijn stukje tekst in te leveren.

Ik heb er wel eentje klaar liggen hoor maar eigenlijk wil ik eerst nog wat anders vertellen, maar wat dan precies tja dat tast nog een beetje in het duister.

Weet je wat ik begin gewoon en we zien wel wat er verschijnt, waar het naar toe gaat ha, ha, nieuwe werkwijze. Na het succes op de beurs in Warmenhuizen heb ik er meteen nog een paar bij geboekt. Hoe leuk is het dat mensen kennis kunnen maken met m’n drums, Ankhen en natuurlijk de Helende Kracht Takken.

Ik vind het fantastisch. We zijn dit jaar nog 5 keer ‘in het wild’ te spotten.

De eerstvolgende is de Infinity Spirituele beurs op 28 april in Blokker N-H. Ik heb er al zin in.

Met dit in het vooruitzicht meldden zich wat kleinere takken die graag hun verhaal wilden vertellen, heerlijk en ze zijn weer erg mooi geworden vind ik zelf. En toen ineens stagneerde de boel er kwam een ander klusje tussendoor.

Een vriendin vroeg of ik een draadje kon maken van de wol van een schaap van de dochter van een vriendin van haar. Het beestje en de dochter hebben vanaf het begin een speciale band. Als het meisje het schaap roept komt hij aangerend, nou doen potlammeren dat allemaal wel maar deze is al 9 jaar, dat vind ik toch wel bijzonder.

Het schaap, Bram, begint een beetje af te takelen, was de afgelopen tijd ziekig en de dochter wilde heel graag alvast een aandenken aan haar Brammetje in de vorm van een knuffel gemaakt van de wol van Bram.

De wol van Bram was op z’n zachtst gezegd niet veel soeps meer normaal gesproken zou ik hier echt niet mee gaan spinnen maar ja voor zo’n meisje doe je een poging . Ik ben dus met de wol van Bram aan het stoeien geweest en heb er best nog een leuk draadje van kunnen spinnen en genoeg om een knuffel van te vervaardigen. Goh wat was het meisje blij zeg toen ik de bolletjes wol bij ze bracht, heerlijk om te zien, en ik heb meteen Bram even bewondert. Die leek weer een beetje opgeknapt dus hopelijk houd hij het nog een tijd vol.

En dan begint het meteen weer te borrelen bij me, er willen Ankhen gemaakt worden. Mijn hoofd zegt, joh er staan er nog een aantal maar de drang van binnen zwelt steeds meer aan, het moet eerdaags gewoon echt weer gebeuren. Ze zijn er aan toe om in de vorm te komen. Nou ja dan ga ik dat doen, m’n gevoel volgen en m’n hoofd maar even parkeren met alle gedachtes erbij.

Dit doet me denken aan een uitspraak van mijn kleindochter. Zij en haar zus noemen mij ‘gewone oma’

Ha, ha, ik kom er best goed vanaf vind ik met deze naam. Ze had tegen haar moeder gezegd ‘waarom noemen we gewone oma eigenlijk zo, er is helemaal niets aan oma gewoon’.

Ha, ha, ha, heerlijk toch dit!

Wat zij onder ‘gewoon’ verstaat dat vertelt het verhaal niet maar dat maakt me niks uit. Ik blijf ze gewoon lekker vertellen over plantjes en bloemetjes die je kunt eten, over torretjes en bijtjes in de tuin en ook over de kabouters , elfjes en andere natuurwezentjes die rijkelijk aanwezig zijn in m’n postzegeltuintje, we drummen soms samen of ze raken geïnspireerd en willen ook met koperdraad en een tak aan de slag, wat een feest!!

Dat is toch heel gewoon!?

Marja Frederiks

De Beurs

Sun, 24 Nov 2024 09:41:58 GMT

De Spirituele beurs

maart 2024

Goudhaartje heeft z’n mens gevonden!

Echt wat is dat toch altijd weer bijzonder. Je ziet het bijna vonken bij zo’n ‘klik’

Ik stond gisteren (3-3-2024) op de Infinity spirituele beurs in Warmenhuizen.

De afgelopen week alles mooi voor elkaar gemaakt en bij elkaar gesprokkeld. M’n takken en Ankhen moesten mee en een paar drums. De takken vervoeren is best een ‘dingetje’ want je kan ze niet zo bij elkaar doen dan haakt alles in elkaar en wordt het een chaos. Maar ik kreeg van Anneke, ja ‘onze’ Anneke, het advies om de groenten doosjes van de Lidl te gebruiken en ha, ha, ja hoor dat werkte prachtig.

Takken vervoer was voor elkaar.

De grote Ankhen die inmiddels allemaal kunnen staan op een houtje konden in een doosje mee, de kleintjes waren het simpelst mee te nemen.

Een gaaspaneel mee om de takken aan te hangen zodat iedereen ze mooi kan bekijken.

Drie drums mee.

Haakjes, touwtjes foto’s op zeildoek van de energie gevangen in ijs, een kleed voor over de tafel, jeetje zeg er komt heel wat bij kijken bij zo’n dagje op de beurs staan. Maar dat mag de pret niet drukken.

Samen met een goede vriendin , Joke van Lieshout die een prachtig spiritueel kinderboek ‘Floor heeft het door’ heeft geschreven of beter gezegd ingefluisterd gekregen, had ik een verkoop tafel.

We hadden ’s morgens gelukkig veel tijd om alles uit te stallen, werkelijk alle mogelijkheden hebben we uitgeprobeerd, maar uiteindelijk stond onze ‘koopwaar’ allemaal prachtig te stralen.

En toen ergens in de middag gebeurde het daar kwam iemand die Joke kende van een gezamenlijke vakantie. Na de begroeting viel haar oog op ‘Goudhaartje’ pats boem. Oh wat mooi zei ze met meteen daar achteraan, ik wil zelf ook nog steeds een keer een drum maken. Dus ik zei dat kan ook bij mij hoor ha, ha.

Maar ja deze vond ze toch ook wel erg mooi. Afijn lang verhaal kort, de dames gingen met 3 drums naar buiten om ze even goed te kunnen horen en voelen .

Tja en de magie heeft de rest gedaan, ze kwam helemaal vervuld weer terug met ‘Goudhaartje’ Gevoel en hoofd waren nog wel een beetje aan het worstelen dus ze gingen eerst nog een rondje over de beurs maar ik wist al dat het ging gebeuren of eigenlijk al was gebeurt.

En ja hoor ze kwam terug voor de drum, zo mooi om iemand zo blij en vervuld te zien. Toen ik de drum aan haar overhandigde en erbij zei dat deze nu haar drum, haar maatje is en ik ze heel veel mooie drum momenten toewens werd ze helemaal emotioneel. Nou dan weet je gewoon dat het helemaal past.

Dat is dus een kale plek in mijn trapgat, maar te weten dat iemand zo blij is met haar drum, dat maakt alles goed.

Ook de Ankhen en m’n Helende Kracht Takken kregen veel belangstelling en een aantal vlogen uit, zo mooi.

Wat is het toch fantastisch en heerlijk om mooie dingen te maken waarvan mensen zo blij worden. Ik kijk alweer uit naar de volgende Infinity Spirituele Beurs die is op 28 april in ‘De Nadorst’ In Blokker.

Yes dan gaan we weer staan stralen.

Marja Frederiks

Atelier

Sun, 24 Nov 2024 09:31:53 GMT

Atelier

febr 2024

We hebben weer wat meegemaakt ha ha ha.

Een vriendin van me die in Limburg woont vroeg me om haar huis eens te checken. Eens kijken of daar alles energetisch schoon is, haar zoontje had slaap problemen en je weet het soms niet wat daar de oorzaak van kan zijn. Deze vriendin is zelf ook, ja hoe zal ik dat nu eens noemen, zeg maar gevoelig.

We spraken af dat we eerst haar huis gingen doen en dan daarna mijn huis. We deden dit samen via de telefoon.

Dat maakt qua voelen niet uit, afstand speelt geen rol.

Zo gezegd zo gedaan. Beide huizen weer schoon.

Een aantal jaar geleden was m’n vriendin een keer bij me te logeren, ze sliep in mijn praktijk en ’s nachts werd ze wakker van gezang van een Engel. Mijn Engel die veel in m’n praktijk verblijft. Nu hadden we dus onze huizen gereinigd en na een paar dagen belt m’n vriendin me op en zegt ‘hoe is het nu in je huis en vooral in je praktijkruimte’? Weet je zeker dat je huis goed voelt want je Engel vertelde me dat er nog iets mag gebeuren.

Ik zei daar kon je wel eens gelijk in hebben, m’n kamertje is op het moment een beetje een opslag geworden. Op de massagebank ligt m’n gereedschap dat ik gebruik om takken en Ankhen te maken. Komt er een klant dan verplaats ik het naar de tafel in de kamer en als ik het niet gebruik weer terug naar de massagebank. Niet echt ideaal.

En zo pratende ontstond het idee om m’n kamertje te herinrichten. Dat werd dus denken, voelen, schuiven pfff ik ben niet zo van de veranderingen in huis. Als het naar m’n zin is verveelt het me niet zo snel maar afijn dit was niet echt meer naar het zin dus aan de gang. Heel ‘toevallig’ kwam m’n kleinzoon op bezoek en hij heeft me even geholpen wat zware dingen naar boven brengen en een beginnetje te maken met het schuiven van de kast zoals ik in eerste instantie dacht dat ik hem wilde hebben.

Maar de volgende dag stond het me toch niet aan en ben ik verder aan de schuif gegaan. De kast nog een muurtje verder, het bureautje naar de overkant en de massage bank opschuiven naar de andere muur.

Nu kon er een tafeltje bij waar ik aan kon knutselen met m’n takken. De kast ook meteen heringericht zodat m’n gereedschap daar in kan liggen, mooi opgeruimd achter het deurtje.

Tja en toen moest ik nog iets bedenken voor m’n drums want die stonden eerst ergens op maar dat ging nu niet meer, en ik wilde iets waar ik m’n takken aan kan hangen want in de kamer werd het nu inmiddels wel een beetje veel van het goede.

Na wat denkwerk was ik er uit, ik heb panelen opgehangen van vierkant gaas en daar kan alles prachtig aanhangen.

Wauw het stroomt weer, er is weer leven in geblazen in de ruimte.

En ik noem het nu m’n Atelier. Klinkt wel chique toch.

Marja Frederiks

Gevangen in ijs

Sat, 23 Nov 2024 13:25:43 GMT

Energie gevangen in ijs

jan 2024

Ooooowww ik wil wat met jullie delen!!!

Dit is echt te gek zo mooi!!!

Oké even rust, adem in adem uit, terug naar mezelf en rustig vertellen.

Zoals jullie weten ben ik bezig met Koper. Ik maak Ankhen en ik maak takken met hun verhaal in koper.

Dat mijn takken energie uitstralen en dat dat een heel mooie hoge en lichte energie is dat weet ik en dat voel ik. Maarrr hoe mooi is het wanneer je die energie in beeld kan brengen, zichtbaar kan maken.

Zo kreeg ik heel toevallig, ha ha ha het valt je toe, van iemand een berichtje doorgestuurd over een Triskelion.

Een Triskelion, ook wel Triskel genoemd is een heel oud symbool voor de drie-eenheid. Op internet kan je er van alles over vinden. Ik vind dat allemaal niet zo heel interessant, ik voel liever wat het doet.

Afijn ik kreeg dat bericht en daarin stond een filmpje waarin je kon zien dat er energie vanuit het symbool kwam, een soort Kirlian beelden, en daarbij meteen de mogelijkheid om zo’n Triskelion aan te schaffen.

Inmiddels hebben jullie waarschijnlijk wel al door dat ik een doe het zelver ben, dus ik dacht meteen dat is niet heel moeilijk om te maken. Ha ha stukje koperdraad en aan de slag en de derde of vierde poging leverde een prachtige Triskelion op.

Leuk dan heb je zo’n dingetje, en dan. Geïnspireerd door een ander bericht dacht ik, ik ga de Triskel invriezen, gewoon om te kijken wat er gebeurt. Zogezegd zo gedaan. Men neme een glas, Triskel er in, water erbij, in de vriezer en rustig wachten…..

Ja en dan haal je het bevroren glas water uit de vriezer en zie je….. wauw de energie spat er uit, naar beneden en naar boven. Er was een bult ontstaan op het ijs echt heel bijzonder. Toen dacht ik er moet meer ruimte onder de Triskel zodat je goed kan zien wat de energie doet dus een plastic ringetje in het glas, Triskel er op, water erbij en weer invriezen.

Dat resultaat was nog spectaculairder, wauw wauw wauw prachtig.

Maar mijn brein gaat door, wat zal een krul laten zien in water, zo’n krul die ik ook op mijn takken veelvuldig zie verschijnen en dan meteen ook een frutsel, gewoon een gebogen stukje koper en die hang ik dan in het glas, spannend!

Enthousiast word ik hier van!

Afijn het resultaat was weer verbijsterend mooi. Een soort tornado komt door het gat van de krul/spiraal en het frutsel geeft een straal energie naar beneden.

Nou je voelt hem waarschijnlijk al aankomen, de grote Ankh van koper…. wat zal die laten zien?

Dat was nog even puzzelen, ik moest eerst wat uit m’n vriezertje weg eten, maar toen paste er precies een trommel in waar de laatst gemaakte Ankh precies inpast. Deze moest alleen liggen dus ik heb hem opgehangen met een paar draadjes aan een paar saté prikkers. En bevriezen maar weer.

Dit ging alleen iets anders, het is natuurlijk behoorlijk meer water maar toch, het duurde 2 nachten en een dag vóórdat het helemaal hard was en dat bij -26° C. En toen ik goed keek zag ik nog steeds iets bewegen in het ijsblok, ik vermoed lucht, water kan volgens mijn brein bijna niet.

Heel apart, de bult die in de glazen bovenop uitpuilde deed dat nu aan de onderkant. De trommel is van plastic dus die kan meebuigen en dat had hij ook gedaan een bult in de bodem waar je u tegen zegt. En de rest, bekijk de foto’s het is echt….ik heb er bijna geen woorden voor zo ontzettend prachtig mooi!! Het is net of er een Engel achter de Ankh staat.

Ik heb er een paar fotootjes van gemaakt, 200 om precies te zijn. (niet lachen)

Dit is dus de energie die je voelt en ziet maar dan voor iedereen zichtbaar, gevangen in ijs.

En mijn takken tja die zitten vol met spiralen, krullen en vormen van koper. Energie centrales, lichtbundels, frequentie verhogers dat zijn het en niet zo’n, klein beetje ook!!

En dan ook nog de energie van de boom erbij!!

Ik word hier zo enthousiast, dankbaar en blij van, fantastisch!!

Marja Frederiks

Cadeautje

Sat, 23 Nov 2024 12:46:38 GMT

Cadeautje

dec 2023

Soms is een drumcirkel een ramp!

Klinkt een beetje raar misschien van mijn hand maar echt,

soms wil het gewoon niet! En ook dat is life zeg ik dan maar.

Inmiddels is het alweer even geleden zodat ik er achteraf om kan lachen. En o ja die rampcirkel was hard nodig en dan vooral, ja natuurlijk, voor mijn eigen proces. Gelukkig hebben de andere deelnemers het niet als een ‘ramp’ ervaren. Dat laatste is zeker het geval weet ik, want ik heb heel fijne enthousiaste reacties gekregen.

Oké ik ga wat meer vertellen want ik hul het nu in raadsels en dit is geen quiz maar een beleving van mij, waar anderen hoop ik ook weer wat aan hebben qua bewustwording. Want dat is, voor mij in ieder geval, waar het om gaat.

We hadden dus een binnen drumcirkel, normaal gesproken best relaxed, niet afhankelijk van weersinvloeden enz. Degene waarmee ik deze cirkels samen organiseer had deze keer best veel aanmeldingen, super leuk! Dacht ik….

We drummen ’s middags en de ochtend ervoor voelde ik me niet helemaal lekker op m’n gemak maar ik gaf de schuld aan de afgelopen 3 dagen die best druk en vol waren geweest. Ik moest een aantal drums mee omdat niet iedereen een eigen drum had en daar begon het eigenlijk al meer duidelijk te worden.

Normaal gesproken neem ik gewoon al m’n drums mee, leuk voor ze en deelnemers kunnen als ze dat willen van drum wisselen om zo de verschillende energieën te voelen. Maar nu pff jemig zeg het damhert wilde echt niet mee en m’n witte paard ook niet. Met de laatste heb ik een deal gesloten en afgesproken je gaat mee maar ik laat je in de auto en haal je er alleen uit als je echt nodig bent. Oké dat was goed. Het bruine paard was spontaan gaan bubbelen van het vochtige weer, terwijl de rest ook wel een beetje dof klonk maar toch echt niet zo heftig als het bruine paard. Oké jij mag ook thuis blijven.

Afijn wij er op af. De sfeer was onstuimige chaos in de ruimte, alle zeilen bijzetten dus om een iets rustigere sfeer te krijgen, nou dat ging dus al niet. Oké laat het los het is wat het is, en dat is het punt.

Mijn mede organisator stuiterde door de ruimte, druk, drukker, drukst, niet geaard, buiten zichzelf.

In zo’n geval word ik al stiller in de hoop dat dat besmettelijk werkt maar ook dat hielp hier niet. Afijn de mensen kwamen. Ze had één iemand gevraagd om alsjeblieft te komen, die was er dus niet 100% voor zichzelf. Ook daar kan ik mee leven want ook dat is een keuze. En er kwam nog iemand die zelf ook drumcirkels leidt. En deze laatste zei ze, was een ‘speciale gast’…. 'hoezo speciaal’ was mijn reactie.

Afijn ik was niet onder de indruk, het enige wat ik zag toen degene waar het om ging binnen stapte was een enorm ego. Maar oké ook dat mag we hebben tenslotte allemaal ons eigen pad te gaan en soms een stukje samen om te spiegelen, te oefenen in eigenwaarde en zelfliefde.

Bij jezelf blijven dus. Nou en dat was duidelijk de uitdaging van de middag voor mij, bij mezelf blijven in m’n eigenwaarde en zelfliefde pjoe.

De drumcirkel leiden ging anders dan anders, ik was m’n tekst kwijt, er vielen zwarte gaten in m’n geheugen en mijn enige uitweg hierin was op dat moment gewoon maar gaan drummen. En dat hebben we dus gedaan. We drummen altijd lekker lang door en het streven is in ieder geval een uur achter elkaar doorgaan.

En zelfs hierin werd ik uitgedaagd, na 20 minuten gaf m’n compagnon naar mij een stopteken waarop ik nee schudde en doorging. Afijn na 40 minuten stopte zij en de ‘speciale gast’ met drummen en hoorde ik iemand roepen, ‘koffie!’

Uhhhhhh sorry hoor, wat is hier aan de hand!

Waar is de verbinding in respect en liefde, de verdraagzaamheid en zachtheid die we toch echt als intentie hadden neergezet?

Afijn ik denk dat dit wel genoeg is om de sfeer wat mij betreft uit te drukken.

Later thuis zat ik met een ‘kater’ alles nog eens te herbeleven met een kritische blik van ‘wat wil dit alles, deze vertoning mij zeggen’ want dat is waar het om gaat.

Mijn beleving zegt alles over mij, kijk maar naar de anderen die een fantastische middag hadden gehad.

Bij het terugkijken werd het mij duidelijk.

Mijn winst zit in het feit dat ik mezelf niet klein heb gemaakt zoals vaak mijn gewoonte was wanneer een dominant persoon in de buurt kwam.

Blij ben ik met deze constatering. En de belangrijkste, ik ben me heel bewust gaan bezighouden met de vraag ‘hoe wil ik de drumcirkel leiden, wat wil ik vertellen, wat wil ik doen’, zodat ik ook echt duidelijk en helder voor iedereen de cirkel kan leiden.

Want eerlijk is eerlijk, ik was best af en toe nog wat zoekende.

Nou daar is met deze cirkel een eind aan gekomen.

Ik heb het voor mezelf helder en dat voelt erg goed moet ik zeggen.

Dankjewel ‘speciale gast’ en lieve vriendin, want dat is ze, voor deze les.

Processen en cadeautjes, dat zijn het.

Marja Frederiks

Goh oma, zelf gemaakt?

Sat, 23 Nov 2024 12:43:10 GMT

Goh oma, zelf gemaakt?

nov 2023

Zo wat ben ik lekker bezig geweest!

Als kind had ik al een fascinatie voor Egypte, de piramides, de farao’s al het goud dat er blonk, de symbolen, het mystieke, heerlijk.

Maar vooral de Ankhen die boeide me echt toen al. En nog steeds vind ik ze prachtig. Die stond dus al best een tijd op mijn verlanglijstje. Tot ik er op internet eentje vond een mooi hangertje, wauw die is voor mij dacht ik. Afijn ik had m’n Ankhje mooi om toen mijn kleinzoon (16) me met een bezoek verraste. Mooi oma die hanger zei hij, heb je die zelf gemaakt?

Uuuuuhhhhh nee…. maar wat een goed idee!

Ha, ha, ha waarom had ik dat niet zelf bedacht.

En zo is het dus gekomen dat ik Ankhen ben gaan maken. Eerst materiaal speuren en bestellen; dat was al best even een klusje maar wel leuk. Dan wachten tot het geleverd wordt, dat ging best snel maar duurt altijd te lang voor een ongeduldig type als ik.

Ik had messing voor kleine Ankh hangers besteld en dik koper voor grote Ankhen, want ja als je dan toch aan de slag gaat dan meteen voor het hele pakket ha, ha, ha.

Nou en toen begon het eigenlijk pas echt want hoe ga je dat doen. Mooi rond buigen en de benen buigen dan de armen er tussen solderen. Een schuur heb ik niet maar mijn tafel in huis doet het gelukkig goed als werkbank.

Mijn gereedschapskist was ook niet helemaal klaar voor het produceren van Ankhen, maar ik hou van oplossingen zoeken en het schijnbaar onmogelijke mogelijk maken. Dus mijn huis door op zoek naar iets waar ik het koper omheen kon buigen voor de grote Ankhen en dan wel een mooie maat natuurlijk.

Ik kwam uit op het dekseltje van een jampotje, dat op een plaat hout geschroefd. Dat was al een goed begin en ook een plankje eronder waarlangs de benen moesten komen. Afijn klaar om te buigen, ja dat had je gedacht.

Het koper dacht buig zelf ik doe het niet. Ik had dus een ijzeren pijp of iets dergelijks nodig zodat ik een hefboom zou krijgen, dan ben je meteen een stuk sterker.

Weer mijn huis door en daar vond ik een driepoot visstoeltje, dopje van de poot af en over het koper schuiven en ja hoor dat ging goed, het eerste hoofd was mooi gelukt. Dat geeft dan zo’n goed gevoel daar word ik blij en enthousiast van. Het solderen was een uitdaging apart maar toen de eerste Ankhen in elkaar zaten heb ik een foto naar m’n kleinzoon gestuurd met de tekst ‘yes I did it!’

Hij bood spontaan aan om te komen helpen poetsen en polijsten want hij had wel polijstspul, heerlijk zo’n kanjer.

Inmiddels heeft iemand een heus buigijzer voor me gemaakt, zo dat gaat echt super. Dus ja ik ben lekker bezig geweest en heb weer mooie Ankhen gemaakt.

En als ik dan zo lekker aan het studderen ben voel ik m’n takken alweer roepen. Die staan op een karretje ook in de kamer ha, ha, ha.

Ik zou ze naar boven verplaatsen maar vind het eigenlijk wel heel gezellig zo dus staan ze er nog steeds.

Ja jongens jullie zijn hierna weer aan de beurt.

Marja Frederiks

Drie vrouwen

Sat, 23 Nov 2024 12:40:05 GMT

Drie vrouwen

okt 2023

Een poos geleden was ik met twee vriendinnen het duin in. We spreken zo af en toe samen af om bij te kletsen, uit te wisselen en elkaars verhalen te horen.

En vaak als we zo bij elkaar zijn gebeurt er van alles. Zowel in de energie als in bewustzijn. Groeimiddagen zijn het eigenlijk.

En zo deze keer ook.

We noemen het wandelen maar deze keer waren we al snel gestrand. Op een mooie open plek bij een bankje, zand, dennen een prachtig uitzicht, af en toe een eenzame voorbijganger en mensen die heel erg op afstand blijven ha, ha, ha. Mijn hondje Pluk was mee en ook de hond van één van m’n vriendinnen. Een gezellig cluppie zogezegd.

Tja en wat gebeurt er dan als wij met z’n drieën bij elkaar zitten, kletsen natuurlijk. Wat een verhalen! Mooie, emotionele maar ook die van ‘hoe zien jullie dat’ of ‘hier heb ik moeite mee’ of ‘deze snap ik niet helemaal’.

En ineens tijdens het verhaal van één vriendin krijgt de andere vriendin vreselijke buikpijn poeh, niet leuk. Oké, wat is er aan de hand?

Dat was niet meteen duidelijk dus ik pak mijn drum en begin zachtjes te drummen om op deze manier healing te geven. Er gebeurt van alles en ik ga zingen, geen ‘gewoon’ lied maar klanken die vanzelf omhoog komen, mijn lied dus. Op een gegeven moment begint er in mijn lichaam van alles te borrelen en moet ik boeren. Ook dat mag er zijn en met dat ik van alles bevrijd zegt m’n vriendin, zo dat lucht bij mij op. Top! Maar het is nog niet klaar.

De vriendin met buikpijn knapt op maar nu krijgt de ander, die ook aan het meehealen is buikpijn die niet grappig is. Dit gaat lekker zo, de ene is er vanaf en nu heeft de ander het. Ik drum en zing gewoon door en de vriendin die het eerst buikpijn had begint te vertellen wat er bij haar naar boven komt. Pittige verhalen over afscheid, onbegrip en familie en ik blijf borrelen en boeren. Ha, ha, ha gezellig stelletje bij elkaar zijn we. Maar hierdoor verdwijnt de buikpijn ook bij de ander. Door de plotselinge ongemakken en de verhalen die los komen, krijgen we zulke mooie inzichten, echt cadeautjes.

Daarna hebben we nog samen gezongen en gelachen wat een top middag!! En de honden, dat is nog wel even leuk om te vertellen, die deden mee.

Met drummen verdwenen alle zwarte bosmieren naar een stukje verderop en lagen er twee honden aan onze voeten heerlijk mee te genieten. Tenminste zo zag het er uit.

Marja Frederiks

Hoe ik het beleef

Sat, 23 Nov 2024 12:36:11 GMT

Hoe ik het beleef

sept 2023

Mijn drumspiratie voor deze maand had ik al klaar liggen beetje vooruit werken geeft me rust.

Maar er gebeuren de laatste tijd zulke bijzondere dingen in m’n leven, zo’n bewustwordingsproces, zo mezelf ont-dekken, ont-wikkelen, ont-doen van van alles, dat wil ik gewoon vertellen. Wie weet geeft het duidelijkheid voor jou in jouw eigen proces. Want we processen wat af allemaal bij elkaar.

Dit gaat dus over mij persoonlijk, nou ja alles wat ik schrijf en denk gaat over mij persoonlijk. Dat kan helemaal niet anders ik ben tenslotte degene die dit produceert en naar buiten gooit, mijn beleving, mijn gevoel.

Afijn, ik begin aan het eind ha ha ha daar hou ik van. Eerst alle mensen die Anneke volgen op Telegram hartelijk dank voor jullie hartverwarmende reacties op Anneke haar verhaal over 31 augustus.

Want ja dat was de dag dat Anneke en Frank een bezoek brachten aan mij om gezellig bij te kletsen en de door mij voor hen gemaakte spullen op te halen.

Heel leuk om dat verhaal terug te lezen en dan alle foto’s, heel bijzonder om ineens je eigen creaties, spulletjes, bloemetjes enz. langs te zien gaan op Telegram. Maar eerlijk is eerlijk, super leuk!

Bewustwording is door mijn leven een rode draad. Zolang ik me kan heugen ben ik daar al mee bezig. Die zoektocht heeft me heel veel helderheid gebracht, alleen mijn lijf bleef achter. Die bleef maar tegensputteren en niet bepaald lekker meewerken. Toen, ruim een half jaar geleden, kwam ik door het kijken van een podcast die me door een lieve vriendin werd toegespeeld in een flow terecht waarin alles zonder moeite in elkaar paste naar elkaar toerolde eigenlijk bijna vanzelf leek te gaan.

Hoe bijzonder is het als iemand een tijdstip opgeeft om even te bellen, maar oei precies dat uur komt er een klant. Ik had het nog niet gedacht en de telefoon gaat, mijn klant belt en vraagt of hij een uurtje later kan komen. Yes tuurlijk! Wauw en ik kreeg gewoon de ruimte voor de belafspraak, hoe dan! Fantastisch! En dit is maar één zo’n ‘toevalligheid’ Het valt je toe zeg ik dan altijd.

Ik ben bij Maikel Poog beland, ademcoach. Hij runt samen met z’n vrouw ‘Huis vol Adem’ En echt wat ben ik blij en dankbaar dat deze man ineens midden op mijn pad stond. Inzichten, helderheid maar ook het lef om voor mezelf te kiezen, trouw te zijn aan mijn gevoel en aan mezelf. Want weten is één maar doen is wat anders.

Vroeger zei m’n moeder al ‘verbeter de wereld, begin bij jezelf’ nou die heeft armen en benen gekregen. Ha, ha, ha, nu ik dit schrijf moet ik lachen want in dit laatste half jaar ben ik ook begonnen met het maken van Ankhen. Op m’n web site lees je wat de Ankh als symbool voor mij betekend, anders wordt dit verhaal zo erg lang.

Het hele proces waarbij alles wat ik allang wist, nu ook door de opruiming in mijn cellen de ruimte heeft gekregen om in te dalen in mijn lijf en ook echt in mijn leven. Daardoor is alles verandert.

Er is werkelijk een mist opgetrokken en ik kijk met andere ogen, met een ander gevoel vanuit de liefde in en voor mijzelf naar alles en iedereen om me heen.

Ja en ook de takken die al wat langer in m’n leven zijn, ook zij zijn naar een ander level gestegen. De energie spat er af! Ze willen zoveel vertellen en het creëren geeft me zoveel energie en voldoening.

En zo mooi dat m’n kleindochter maar ook anderen dat oppikken, zien, voelen, opmerken wanneer ze mijn takken zien.

Zo ben ik dus lekker bezig in mijn eigen creatie proces en dacht, m’n huis vol met takken….nou en… ik vind ze prachtig en ik voel me heerlijk bij het creëren. Laat het los en we zien wel wanneer en of ze gaan uitvliegen om hun frequentie en prachtige energie te gaan verspreiden.

En dan ineens op m’n verjaardag nog wel, nog even de mail kijken vóór ik m’n bed instap, heb ik een mail van…. Je raad het al Anneke.

En de rest van het verhaal weten jullie nu al.

Marja Frederiks

Kroontje

Sat, 23 Nov 2024 11:03:22 GMT

Kroontje

aug 2023

Vandaag was ik in de duinen met een paar vriendinnen, goh wat een begin voor een verhaal! Het lijkt zo misschien niet heel spannend maar luister en huiver ha ha ha nee hoor grapje.

Een vriendin van me was vorige week jarig maar was toen in het buitenland en dus spraken we met nog een vriendin af om dat vandaag dus met z’n drietjes te gaan vieren. Even gezellig ergens een bakkie doen en dan het duin in, goed idee.

De jarige heeft een paar weken terug een koperen Ankh, die ik gemaakt heb, gekocht en die zou ik dan meteen meenemen want hij moest nog gepolijst worden.

Allemaal mooi geregeld dus.

Voor de verjaardag wilde ik een zelfgemaakt cadeautje geven en ik dacht natuurlijk meteen aan een tak. En die dan afgestemd op de Ankh maken dat leek me heel tof.

Dus ik ben aan de slag gegaan, een dag vóór haar echte verjaardag. De tak werd fantastisch mooi, ik werd er gewoon een beetje verliefd op en er kwam een stemmetje in mij omhoog dat zei, uuhhhh deze tak hou ik zelf voor bij m’n eigen Ankh, ik maak morgen wel een andere voor de jarige.

Zo gezegd zo gedaan.

Ook deze tak werd prachtig, met voor mij weer nieuwe vormen en een cirkel met een soort van ‘kroontje’ er op en gecreëerd op haar verjaardag, ook eigenlijk wel speciaal.

Ik was helemaal tevreden, ook nog een zakje gemaakt waar de Ankh in kon en klaar.

Afijn vandaag dus er op af, Pluk m’n hondje mee, drum mee, cadeau mee, Ankh mee, bolderkar mee om alles te vervoeren in het duin.

We kregen heerlijke verhalen te horen over de reis naar het buitenland en ze vertelde een bijzonder verhaal over haar verjaardag. Vóór ze op reis ging had iemand tegen haar gezegd ‘op je verjaardag krijg je iets met een kroontje’ Oké nou ja we gaan het zien verder kan je niet veel met zulke informatie.

Maar inderdaad op haar verjaardag kreeg ze een afbeelding van Maria en Jezus waarin de ene de ander een kroon geeft. Ze was helemaal vervuld, want wat gezegd was door iemand die helemaal niet mee ging op reis kwam gewoon uit!

En op dat moment wijs ik naar de tak die ik voor haar gemaakt had op haar verjaardag, nog een kroontje! Hoe dan, hoe mooi!

Dit zijn gewoon kippenvel momenten. Daarna zijn we het duin in gegaan en hebben gedrumd en gezongen, fantastisch! Tijdens het drummen kwam er veel los dat opgeruimd mocht worden, healing voor ons alledrie. Wat een feest!

Marja Frederiks

Alles is bezield

Sat, 23 Nov 2024 10:42:12 GMT

Alles is frequentie

juni 2023

Ik ben takken aan het maken…. oké een beetje uitleg.

Mijn waarheid is; alles is frequentie en niet alleen wij mensen maar alles is bezield.

Zo maak ik contact met planten, met dieren maar ook met stenen, m’n drums, m’n fiets, de stoel die me draagt, apparaten in huis, enz. enz. eigenlijk alles wat ik tegenkom.

En dus ook met bomen en losgelaten takken.

Vooral de Beuk daar heb ik wat mee, ik vind ze gewoon fantastisch!!!

In het voorjaar de prachtige kleur van de fris groene blaadjes aan de horizontaal gedragen takken…. sprookjesachtig, mysterieus. Alsof ze dansen… die energie is magisch. Doe mij maar een Beukenbos dus, ha, ha.

En laat ik dat nou ‘toevallig’ niet heel ver van huis gevonden hebben. Hoe mooi is dat.

Daar speur ik dus naar gevallen takken waar ik mooie drumstokken en handvatten voor de drums van kan maken. Voor dat doel moeten ze wel een beetje sterk zijn maar het lukt meestal wel om die te vinden.

En als ik dan door het bos struin ja dan kom je zulke mooie takken tegen zomaar voor je voeten op de grond, die net niet dik of sterk genoeg zijn maar wel fantastisch prachtig mooi.

En wat doe je dan, ik luister en sommige, ja die willen echt met me mee.

Dusss m’n huis is redelijk gevuld met takken. Naast m’n bijnaam ‘juffrouw Paardenbloem’ komt er gewoon nog eentje bij ‘takken mevrouw’ we houden het natuurlijk wel netjes.

Alle gekheid op een takje, nu weer even serieus.

De energie van de bomen en de takken maakt iets in me los, inspiratie borrelt omhoog. Vormen gevormd door de boomenergie uitgedrukt in de takken brengen mijn handen in beweging, en in deze uitwisseling ontstaan vormen die ik zichtbaar maak met koperdraad wat ik aan de betreffende tak bevestig. Elke tak heeft zijn eigen verhaal, z’n eigen frequentie, z’n eigen bewegingen. En met elke tak ontstaat een ander gesprek in frequentie. Zo mooi om die in beeld te brengen. De positiviteit is overweldigend en de frequentie hoog, en dat is nu volgens mij precies wat we allemaal wel kunnen gebruiken. Ik word er in ieder geval elke keer weer blij van.

En nu ik mijn tekst nog een keertje nalees plopt in m’n geheugen omhoog dat ik al eens eerder, een paar jaar terug, over de Beuk heb geschreven voor de toen nog junior nieuwsbrief. Aahhh leuk die stuur ik ook nog een keer in op herhaling.

De Beuk… alle bomen… verdienen onze liefdevolle aandacht. We mogen de bomen allemaal eren, naar waarde schatten en ongelooflijk dankbaar zijn. Ik hoorde een uitspraak van een Sjamaan die zei ‘De Aarde kan prima leven zonder mensen, maar de mensen kunnen niet leven zonder de Aarde’ en dit geldt zeker ook voor de bomen.

Ik heb de neiging om te zeggen ‘amen’

Beuk - Fagus Sylvatica april 2021

De Beuk is leuk!! En niet alleen omdat het rijmt.

De Beuk… nog even en dan komen de jonge blaadjes weer tevoorschijn. Prachtig vind ik dat helder groene kleurtje echt een voorjaarsgevoel geeft het mij. De Beuken hebben dan naar mijn beleving een sprookjesachtige uitstraling. Je kan zo de elfjes, deva’s en andere natuurwezens ertussen zien. Ik hou ervan ha, ha, ha, dat zeg ik bij elke plant, boom of struik volgens mijJ maar het is echt!

De Beuk is een boom die wel 300 jaar oud kan worden…… lijkt me fantastisch om eens een goed gesprek met een oude Beuk te hebben. Zijn naam, Beuk komt van het oud Gotische ‘boka’ wat letter betekent…. het zal wel, ik zie het verband niet. Sylvatica vind ik logischer. Silva betekent in het Latijn ‘bos’, bosbewoner en Fagus komt van het Griekse ‘phagein’ wat ‘eten’ betekent. Dat verwijst naar de beukennootjes die door eekhoorns en zwijnen gegeten worden.

De beukennootjes zijn de zaden van de boom en in het stekelige napje zitten 2 of 3 kleine drie hoekige nootjes waar je het harde bruine schilletje af moet pulken. Dan blijft het nootje over. Een paar rauwe nootjes eten kan geen kwaad, maar in grote hoeveelheden zijn de nootjes giftig voor mensen door het faginezuur en blauwzuur dat er in zit.

Wanneer je de nootjes roostert in de koekenpan verdwijnt het zuur en kun je ze eten. Ook een mogelijkheid is om ze een tijd te drogen of te weken in water, dan vervliegt het gif.

De jonge blaadjes die in het voorjaar verschijnen kunnen we ook eten bijvoorbeeld wat door de sla. Zelf ben ik er niet heel gek op, ze zijn zurig en door de looistoffen stroef in je mond, maar hun energiewaarde is heel hoog dus wat dat betreft heel goed voor ons. Door het eten van voeding met een hoge energie waarde worden we gezonder.

De Beuk herken je makkelijk aan zijn gladde bast en zijn rechte stam. Vaak ontstaan de zijtakken op de tweede helft van de stam. De kruin van de boom is eivormig en de takken spreiden zich horizontaal uit waardoor hij veel schaduw geeft. Onder beuken groeien daardoor weinig planten. De bladeren zijn heldergroen, aan de onderkant iets lichter. Ze glanzen en zijn eivormig met rechte nerven.

In Mei krijgt de Beuk katjes in kluwens, de mannelijke katjes hangen en de vrouwelijke staan rechtop op dezelfde boom.

De Beuk houd van een koel klimaat, kalkrijke grond en heeft veel vocht nodig. In de geneeskunde wordt Beuk al van oudsher gebruikt als expectorans, dat betekent dat het helpt bij het ophoesten van slijm. De gebruikte delen zijn de bast van 2-3 jarige takken en/of de bladeren. Hier wordt tinctuur of thee van gemaakt.

Door de vele looistoffen werkt Beuk ontstekingsremmend, koortswerend en samentrekkend. Goed te gebruiken dus onder andere bij slecht genezende wonden, ontstoken tandvlees, blaren enz. Beuk werkt eetlustopwekkend en kan helpen bij blaasstenen. O ja en de kiemen van de Beuk zijn ook heel schattig, Anneke heeft daar vast wel een foto van, en ze zijn eetbaar. Ze schijnen naar kool te smaken, zijn droog en moeilijk te kauwen maar fijn gehakt kunnen ze door de sla.

Marja Frederiks

In proces

Fri, 22 Nov 2024 20:29:26 GMT

In proces

juni2023

Tjonge jonge, wat kan het leven soms heftig zijn, nou ja soms…

Ik zit in ‘proces’ laten we het daar maar op houden. En zeker weten dat ik niet de enige ben. En eerlijk gezegd, dat verzacht soms echt wel.

‘Zoek jezelf broeders, vind jezelf, wees en blijf alleen jezelf’ van van Kooten en de Bie, de tekst van het lied is nog altijd van toepassing op velen en ook op mij. En dat terwijl ik in de veronderstelling was dat ik toch al best behoorlijk mijzelf ben.

Nou mijn lichaam spreekt tegenwoordig een taal waar ik niet meer omheen kan en schreeuwt … ‘luusteren hé!!’ ooit gehoord in een reclame voor het een of ander.

Tja en wat doe ik dan, tegensputteren, toch nog even proberen om er vervolgens achter te komen dat mijn lijf gewoon de waarheid spreekt voor mij, en dat het een stuk eenvoudiger wordt wanneer ik daar toch eindelijk eens naar luister, aan toegeef en natuurlijk iets mee ga doen.

En laat ik nu heel toevallig, ha, ha, toeval bestaat niet het valt je toe, best wat middelen in huis hebben om me daarbij te helpen. Jullie mogen niet raden…. 7 Sjamanen drums, 3 didgeridoos en een rateltje. Dit bewustzijn rammelt vandaag omhoog ik denk dat er iets losgetrild is tijdens het drummen op de grote Moeder Drum in de drumcirkel.

Daarnaast heb ik iemand gevonden, zoek maar eens op ‘Huis vol Adem’, die me helpt in mijn proces. We zijn tenslotte niet voor niks met zijn allen hier op deze aarde, we hoeven het niet alleen te doen.

Maar mijn drums helpen en gaan mij nog veel meer helpen evenals mijn ‘didges’ Alles is frequentie het geluid wat ik samen met mijn didgeridoo produceer is een oerklank die je alleen langdurig tevoorschijn kunt toveren wanneer je rustig bent.

Van de andere kant maakt het geluid en de trilling je rustig en vlak hierbij de ademhaling ook niet uit.

Ja en mijn drum, die doet hetzelfde. De trilling herinnert aan, en verbind ons met de hartslag van moeder aarde. Ook een oergevoel waarvan je rustig wordt en in trance raakt waardoor je prachtige inzichten of antwoorden kunt krijgen of gewoon eens heerlijk op kan wegzweven.

En al deze frequenties rammelen overtuigingen, blinde vlekken, oordelen en andere maskers die ons echte zelf onze stralende ziel verbergen, los. Zodat we uiteindelijk gaan inzien dat we liefdevolle spirituele wezens zijn.

Marja Frederiks

Moeder drum

Fri, 22 Nov 2024 20:19:20 GMT

Moeder drum

mei 2023

Zo hé wat een feest was dat weer!!

Laatst heb ik iemand geholpen met het bespannen van een ‘Moeder Drum’ Een Moeder Drum is een grote drum die aan touwen in een frame hangt en waar je dus met twee stokken tegelijk of meer natuurlijk als je met meerdere mensen bent op kunt drummen.

Door het formaat van de ketel en de doorsnee van de drum heeft zo’n drum een prachtig laag geluid. Deze drum is een meter doorsnee, een flinke jongen wil ik zeggen maar dat is niet gepast voor een Moeder Drum. Een flinke Moeder Drum dus .

Deze drum is bespannen aan twee kanten met een huid. Dat was voor mij nieuw, ik had wel al eens Moeder Drums gezien en gehoord maar die waren aan de onderkant altijd open.

Ik was dus heel benieuwd naar het geluid. Maar zoals altijd na het maken van een drum…. geduld.

Eerst moet de huid goed droog zijn anders sla je er deuken in die er niet meer vanzelf uittrekken.

En nu was het zover, drumcirkel tijd en ja de Moeder Drum was er ook, wauw wat een joekel!

Dat wist ik natuurlijk al maar in de ruimte waar we drummen toont zo’n drum toch groter dan in de ruime schuur waar we de drum bespannen hadden.

De Moeder Drum vertegenwoordigt de hartslag van Moeder Aarde , die ons steeds terugbrengt naar het hier en nu.

Met elke slag trilt de energie door je heen en herinner je je lichaam en voel je je voeten op de grond. Nu voel je met een ‘gewone’ sjamanendrum ook de trillingen door en in je hele lichaam, maar deze was wel een aantal tandjes heftiger. Helemaal als je met acht mensen tegelijk op zo’n grote drum drumt, wow fantastisch!!

Tja en dan gebeurt het weer, de magie gaat aan het werk en rammelt pijn, stress en spanningen bij mensen los. Zo mooi om te zien wat er dan gebeurt, ontladingen zal ik het maar noemen. Prachtig om dit mee te maken in de veiligheid van de cirkel.

Het is dubbel, want alles drilt en maakt heel veel geluid maar ik word er stil van.

Het meest passende woord vind ik dankbaarheid.

Marja Frederiks

Ratel Punky

Fri, 22 Nov 2024 19:52:42 GMT

Ratel Punky

april 2023

Is mijn stukje opgevallen in de vorige nieuwsbrief?

Vertellingen van mijn Drum heb ik vervangen voor Drumspiratie. Dat kwam door de vraag van Anneke.

Ik was een beetje laat met het opsturen van mijn bijdrage en kreeg de vraag of ik nog drum inspiratie had. Ha ha ja hoor die had ik en meteen dacht ik drumspiratie vind ik veel toepasselijker klinken dan vertellingen van mijn drum, ook al is het een woord dat niet bestaat.

Beetje eigenwijs, tja daar hou ik eigenlijk wel van, nou ja eigenlijk….ha, ha, ha.

Dus geen tikfout; gewoon vette opzet.

Mijn drums gaan een beetje concurrentie krijgen, ik ben in de weer geweest met een ratel, ja lekker weer aan de knutsel.

Het is alweer een aantal jaren geleden dat ik mijn eerste drum zelf op eigen houtje maakte. Het was niet zo’n hele grote drum dus van de huid hield ik nog wat stroken over.

Tja weggooien is niet zo heel erg mijn ding dus ik dacht ik ga daar een ratel van maken. Na veel denkwerk toendertijd heb ik allemaal 5 hoekige stukjes uit de stroken huid geknipt en gaatjes in de randen gemaakt. Ik moest ze natuurlijk wel aan elkaar kunnen naaien. Dat naaien ging prima en er vormde zich een bolle vorm.

Toen kwam het volgende dilemma hoe krijg je deze vorm zo rond mogelijk weer droog, want ja huid kan je alleen bewerken wanneer het goed nat is. Ik weet nog dat ik er toen een ballonnetje in heb gedaan en het buiten onder het afdak heb gehangen.

Nou dat was dus niet zo’n heel goed idee. Het ballonnetje plakte aan de huid vast en dat begon na een aantal dagen

echt wel behoorlijk te ruiken. Dus ballonnetje er weer uit en toen heb ik het zo op laten drogen. Het resultaat was een niet ronde vorm met deukjes, het verdiende niet echt de schoonheidsprijs maar ik was er zo mee bezig geweest dat het onooglijke ding mijn hart toch wel een beetje gestolen had.

Ik heb er toen nog een mooi stokje als handvat aangemaakt.

Ik heb de ratel indertijd ook gebruikt bij het sjamanistich healen en in drumcirkels maar toch is hij op een gegeven moment in de kast verdwenen. De drum had en heeft toch echt wel mijn voorkeur.

Totdat vorige week mijn kleindochter bij me was en met de rainstick begon te rammelen en omdat we graag samen rammelen ging de kast open en kwam daar mijn ratel tevoorschijn. Al rammelend kwam er een klein stukje schelp uit tevoorschijn en wij vroegen ons af wat zal er in de ratel zitten. Ik wist het echt niet meer, te lang geleden.

Inmiddels weet ik dat je een vorm beter kunt vullen met zand, dat droogt een stuk lekkerder en sneller op dan met een ballonnetje. En wat doe je dan….

Open maken om meteen te zien wat er in zit en dan meteen maar opnieuw maken en kijken of hij mooi rond wil worden.

Het touwtje losmaken was even een ding maar is gelukt en ja hoor daar kwam split, fijn scherp grint, tevoorschijn.

Dus gisteren vanuit de duinen een zakje zand meegenomen en vandaag het bolletje geweekt en toen volgestort met zand. En daar hangt het nu in een bak aan een stokje te drogen.

Ik ga er deze keer wat droge kikkererwten in doen, dat vonden we een mooier geluid geven dan het split. Maar eerst even geduld.

Dat geduld hebben viel erg mee na 2 dagen was het bolletje al goed droog, dus ik heb het weer op het stokje vastgemaakt. Het geluid is een stuk vriendelijker geworden en de vorm nu mooi rond met een paar plukjes punky haar. Ik vind hem leuk geworden. En bij de volgende drumcirkel mag hij mee!

Marja Frederiks

Soms

Fri, 22 Nov 2024 19:32:24 GMT

Soms...

maart 2023

Oooowww vorige week had ik zo’n onbedwingbare drang om een drum te maken.

Ik denk dat het kwam door de kale plek in het trapgat waar eerst het geitje hing. Tja en wat doe je dan als je gewoon heerlijk alle spullen in huis hebt.

Nou ik wist het wel, ik heb een mooie huid uitgezocht. Wel vreemd want ik val altijd op huiden die net niet perfect lijken.

Ik heb al eens een drum gemaakt van een huid die er uit zag alsof hij roos had, donkerbruin maar dan met witte schilfers en een beetje stoffige look en dan ook nog best dik. Tja daar vallen de meeste mensen niet op. Maar ik dacht dit kon wel eens een heel mooi geluid worden zo’n wat dikkere huid, en die schilfers die zullen er wel aftrillen en anders maar niet ha ha ha. En dat is een mooie drum geworden!

Mooi donker geluid en donkerbruin van kleur maar ook doorzichtig, heel bijzonder het is mijn Zonnetje.

En nu dus weer een bijzondere huid.

Zilvergrijs met zwarte spikkels en een paar gele vegen erdoorheen. De gele vegen zouden viezigheid kunnen zijn, maar ik dacht ach ik ga het zien. Voor de zekerheid heb ik hem gesopt, maar je raad het natuurlijk al de gele strepen bleven.

Dat zijn gewoon bruingelige haren. Toen ik de huid nat maakte werd de hele onderste helft goudkleurig en ik dacht wauw dit is weer zo’n bijzondere toverbal, wat een feest nu al!

Ik noem hem goudhaartje. Na een nachtje weken heb ik er een prachtige drum van gemaakt, heerlijk om te doen. Ja en dan een weekje wachten tot hij weer goed droog is om te horen welk geluid ‘goudhaartje’ maakt. Ach jullie raden het natuurlijk alweer, het is prachtig, ik vind al mijn drums mooi klinken al heb ik wel een beetje een voorkeur. Deze heeft een iets hogere toon dan de dikke bruine huid en omdat deze dunner is klinkt hij meer door, wat weer een feest.

Toen op zoek naar een mooie tak voor het handvat en een drumstok. Die heb ik beide uit 1 tak gehaald een mooie berkentak die al een tijd onder mijn afdak heeft staan drogen. Waar je het hout vasthoud maak ik altijd mooi glad, de bast er af beetje schuren. En onder die bast kwam prachtig zwart hout vandaan, het is gewoon een schimmeltje dat het hout heeft gekleurd maar geeft een heel mooi effect.

Het andere stuk van de tak werd de drumstok, ook bij het handvat kaal gemaakt en ja hoor daar zat het zwarte ook maar veel minder met allemaal ronde lichte vlekjes, hoe leuk!

Marja Frederiks

Vertrouwen

Fri, 22 Nov 2024 18:52:09 GMT

Vertrouwen

febr 2022

Het is als ik dit schrijf November 2022 en morgen mogen we weer!! Yes lekker met mijn drums op stap.

In een fijne ruimte bij een vriendin organiseer ik ‘binnencirkels’

Nu ik dit woord opschrijf floept in mijn hoofd, wat een toepasselijke naam eigenlijk. Samen drummend in een cirkel zitten we binnen en gaan we allemaal naar binnen bij onszelf. En geregeld komen er zomaar prachtige inzichten omhoog borrelen, heerlijk ik hou ervan.

Stiekem mis ik het buiten drummen wel, ik hou van de natuur, de bomen, planten, vogels, torretjes, spinnen, de wind, de zon, de regen alhoewel…. nou ja regen, vocht daar heb ik al over geschreven.

Volgens mij ben ik nu aan het mijmeren ha, ha, ha.

Ik kijk enorm uit naar morgen en normaal heb ik mijn programma al klaar, ook op een briefje natuurlijk zodat ik niets kan vergeten. Ik ben best wel een beetje een ‘controle freak’ volgens mij… maar… morgen ga ik het anders doen.

Ik heb bedacht dat ik die controle drang, die uiteraard uit andere issues is voortgekomen, maar eens ga aankijken, accepteren, er flink wat van afschuren zodat het niet meer de boventoon in mijn innerlijke wereld voert.

Want soms komt er heel sneaky toch een overtuiginkje om de hoek gluren, waar je dan eerst intuint om het vervolgens te registreren, dan van alle kanten te belichten en het daarna overboord te knikkeren.

Zo werkt het bij mij tenminste, en dit is zo’n punt. Herkenbaar?

Plaats geven aan vertrouwen, vertrouwen in en liefde voor mijzelf, in Spirit en in de verbinding die ik met Spirit heb. Inmiddels heb ik al zo vaak bevestiging gekregen dat mijn ingevingen en ideeën goed zijn en kloppen dat ik het nu wel eens tijd vind om daar vol voor te gaan. Dus… hou je vast……

We zijn inmiddels alweer even verder in de tijd en als ik terugkijk naar deze cirkel kan ik maar één woord zeggen, het was fantastisch!

Geen stress, geen controle drang, geen sturen maar gewoon laten gebeuren en aankijken wat er komt. Zonder oordeel over vooral mezelf ha, ha. Nee het ging helemaal goed, deze hou ik er in, volgende cirkel ga ik het weer zo doen net zolang tot het helemaal gewoon voor me wordt .

Marja Frederiks

De bomen kap

Fri, 22 Nov 2024 18:36:59 GMT

De bomen kap

jan 2023

Wat is het drummen toch magisch.

Elke keer is het weer bijzonder wat er allemaal gebeurt. Als ik terug denk aan de prachtige drumcirkels die we gehad hebben afgelopen zomer.

Het is zo mooi om te voelen hoe de invloed van het samen drummen de energie enorm beïnvloed. Op de plek waar we de buiten cirkels doen werden langs de weg heel veel bomen gekapt, een trieste aanblik daar word ik echt niet blij van.

De energie die normaal gesproken altijd heerlijk is daar, was somber en triest. Iedereen voelde het duidelijk en wij niet alleen.

Normaal gesproken komt ook altijd de groene specht langs zodra we er zijn, je herkent hem aan zijn lach. Maar deze keer was de specht er niet.

Allemaal voelden we de noodzaak om aan deze zwaarte aandacht te besteden en te kijken wat we voor de bomen en de omgeving konden doen. We hebben contact gemaakt met de bomen en al hun bewoners en spirits, de natuurwezens, nimfen, deva’s enz. en dat was heel bijzonder.

Stuk voor stuk kregen we tijdens het drummen door wat er nodig was, zo bleek toen we achteraf allemaal vertelden wat we hadden beleefd. Het verdriet, de boosheid, alles mocht er zijn maar we kregen het dringende verzoek hier overheen te stappen en in ons Licht wat Liefde is, te gaan staan. En dit Licht, wat we allemaal zijn, vooral heel krachtig te laten schijnen.

Daar werden de Spirits blij van en de energie klaarde op, werd weer sereen als voorheen.

En wat denk je? Aan het einde van de middag lachte de Groene Specht ons weer toe, hoe mooi en bijzonder is dat!

Ik kan niet vertellen of in woorden uitdrukken wat een overweldigend dankbaar gevoel dat geeft, ik krijg er nog steeds kippenvel van.

Marja Frederiks

Kleine kale geitje

Thu, 21 Nov 2024 21:18:30 GMT

Het kleine kale geitje

dec 2022

Aaaahhh mijn kleine kale geitje heb ik verkocht pfffff best een dingetje voor mij.

Maar ze is naar een prima mens die heel goed voor haar gaat zorgen. Bij mij in huis is nu een kale plek in het trapgat met een leeg haakje, want daar hing ze altijd…

Ik merk dat het best wat met me doet ook al heb ik al een hele tijd geleden het besluit genomen dat, wanneer er een lief mens voor haar zou komen, ze door mocht.

Mijn drums zijn gewoon een stukje van mezelf, ik heb ze met hart en ziel gemaakt , met respect voor de boom die het hout leverde en het dier wiens huid ik eer en gebruik.

Zo leeft het dier voort. Te weten hoe het dier aan z’n aardse einde is gekomen is voor mij niet van heel groot belang we zijn hier nu eenmaal in deze kringloop en dood is niet dood. De ziel, de energie blijft voortleven, voor mij is dat een weet.

Eigenlijk wel bijzonder dat ik juist nu vandaag dit schrijf op de geboortedag van mijn vader die inmiddels al bijna 8 jaar op een andere frequentie leeft. Hij was hier vanmorgen, en ook nu voel ik hem nog om mij heen. Mijn vader was ook gek op geiten, die liefde heb ik vast van hem geleerd.

Dat waren dan levende rondhuppelende geiten ha, ha, ha heerlijk. Blij word ik van geiten, nieuwsgierig, eigenwijs, vrolijk en soms knap irritant maar ik hou van ze.

Gekke geit, malle geit, rare geit, gewoon doen, springen, mekkeren, klimmen, alles proeven, bijna geen hek is te hoog, slim, van alles open krijgen en dan uitrusten. Zo te zien kunnen we nog wel wat van geiten leren.

Maar afijn mijn kleine geitje heeft een nieuwe hoeder en ik weet zeker dat ze heel veel plezier met elkaar gaan hebben, dat verzacht. En bij de drumcirkel ga ik ze weer zien want dat is toegezegd, die afspraak staat. Dus, ik laat het los en wens ze een heel mooi pad samen met verdieping en vrolijkheid in verbinding.

Ach die verbinding zit wel goed, het verhaal begon al een maand geleden toen iemand vroeg om een drum bij me te komen maken. ‘ja leuk, volgende week spreken we even verder af voor een datum’ En meteen kwam, toen nog mijn geitje omhoog en riep, ik ben voor deze mens.

De afspraak, nou had je gedacht, de volgende week troffen we elkaar niet en de week erna ook niet en komende week zou het ook niet lukken. En toen ging mijn telefoon en hoorde ik het hele verhaal met de bedoeling voor gebruik er achter.

Nou ja één en één = zo’n verhaal. Ik had drie drums klaar gezet en de eerste die werd gepakt was… Zo mooi dit, het was gewoon de bedoeling en het voelt goed.

Marja Frederiks

Herfst

Thu, 21 Nov 2024 21:10:36 GMT

Herfst

nov 2022

Herfst, vallende blaadjes, prachtige kleuren, paddenstoelen, ballast loslaten en genieten van een waterig zonnetje, heerlijk vind ik het.

Het enige dat iets minder is is het vocht. Mijn drums maken allemaal een flop flop geluid, ze houden niet van een vochtige atmosfeer maar ja het zij zo, het is herfst….

Ik kreeg een bericht van iemand die zich zorgen maakte ‘mijn drum doet het niet meer, het prachtige geluid is weg’. Gelukkig is het niet ernstig, drogen met een haarföhn of bij een vuurtje en het komt heel snel weer goed met de drum. Gerust gesteld.

Als je buiten wilt drummen heb je nu dus eigenlijk echt wel een vuurtje nodig om je drum aan de praat te houden en daarbij jezelf te warmen, ook niet onbelangrijk. De reden dat de drum zo gevoelig is voor vocht komt doordat de huiden worden gezouten bij het schoonmaken het zout trekt vocht uit de huid, maar is de huid eenmaal droog dan werkt het ook andersom. Met weersveranderingen hoor je ze dus altijd ‘praten’, het uitzetten en krimpen.

Dat is ook de rede dat je niet in de regen kunt drummen alhoewel ik het toch wel een keer heb gedaan. Het was bij een cirkel op het strand en het begon te miezeren. Ik dacht rustig door drummen en niet te hard in het midden kloppen maar een beetje zacht aan de rand van de drum. Op een gegeven moment begon het serieus te regenen, dat was het teken ‘inpakken en wegwezen’.

Mijn drum was toch best wel nat geworden, de huid hobbelde. Thuis heb ik hem helemaal gelijkmatig nat gemaakt in de hoop dat bij het drogen de hobbels weg zouden trekken.

Maar helaas pindakaas die filosofie werkte niet, ik was op slopershoogte… Ik heb mijn drum uit elkaar gehaald, de huid weer in het water, goed geweekt en vervolgens weer opnieuw gespannen.

Het is even een klusje maar dan heb je ook wat, weer een mooie strak gespannen drum en een prachtig geluid. Dat doen we dus niet meer, in de regen drummen J De drumcirkels zijn voor de herfst en winter verplaatst naar binnen, ook leuk.

Marja Frederiks

Healing voor Pluk

Thu, 21 Nov 2024 20:54:20 GMT

Healing voor Pluk

okt. 2022

Vanmorgen heb ik brood gebakken, lekker zuurdesem. Gisteravond in de vorm te rijzen gezet en vanmorgen konden ze gebakken worden. Vier zuurdesem broden, dat past precies in mijn oven.

Terwijl ik zo aan het studderen ben ’s morgens vroeg ligt mijn ‘prinses op de erwt’ Pluk nog heerlijk te slapen in haar mandje boven. Oké broden in de oven, tijd om Pluk te wekken en een rondje te wandelen.

Zo gezegd zo gedaan, tja en dan is het etenstijd. Pluk weet precies waar de pot met brokken staat en wijst me elke ochtend weer met haar ogen de weg. Twee ree bruine ogen ha, ha, ik mag het niet meer zeggen van mijn kleinzoon want ik heb er voor hem ooit het liedje van ‘de Selvera’s’ aangekoppeld. Dus twee reebruine ogen zorgt er altijd voor dat wij in een lachbui schieten en onderhand neeeeejjj roepen.

Afijn Pluk had haar ontbijtje op, ging in haar mandje liggen maar keek een beetje benauwd. Van het mandje naar buiten en direct weer terug, het gebeurt vaker, buikpijn of misselijk. Eén van de twee of beide en dan wil ze op zoek naar gras. Dus weer een klein stukje aan de wandel maar Pluk kon niet het geschikte gras vinden.

Weer thuis dacht ik, ik ga drummen voor healing voor Pluk. Ik ging zitten in mijn behandelkamer/praktijkruimte of hoe je het maar noemen wilt. Maakt allemaal niet uit ik zit daar met mijn drum en wie komt daar aan, Pluk.

Ze gaat liggen op het kleed bij mijn voeten, nog een beetje ongemakkelijk ze voelde zich duidelijk nog steeds niet lekker.

Ik heb mijn intentie neergezet, deze luidde ‘ik vraag om een kanaal te zijn van licht en liefde zodat healing kan doorstromen naar Pluk en naar mezelf.’ Ik begin te drummen en als vanzelf borrelen klanken, ik noem het liever liederen, omhoog en ik zing.

Eerst best ritmisch, korte klanken, lage tonen steeds een beetje herhalend en dan vanzelf verandert het, de tonen worden anders, halve noten ertussendoor, langere tonen.

Nou ja eigenlijk niet na te vertellen en ook niet te herhalen want het rolt ter plekke naar buiten.

Zo zingend voel ik de energie stromen en veranderen. Na een poos ik vermoed ongeveer een kwartier, kijk ik naar Pluk.

Ze ligt er relaxed bij, ze voelt zich duidelijk beter. Mijn gezang trekt zich terug en ik rond de sessie af met dankbaarheid naar al mijn spirithelpers.

Zo mooi en bijzonder weer dit en zo simpel. Even de tijd nemen, verbinding maken vanuit je hart en in vertrouwen dat er komt wat komen mag en dan soms zoals vandaag gebeurt er ineens een wondertje.

Hartegroet,

Marja Frederiks

Vriendin

Thu, 21 Nov 2024 20:37:43 GMT

Een vriendin

sept 2022

Een paar weken geleden ging ik op pad, naar een lieve vriendin. Gewoon haar nieuwe stek bekijken verder niks.

Nou dat had je gedacht dus ‘verder niks’…

Er begon hier een drum te roepen, ‘ik wil mee!’ en nog één,’ ik wil ook mee’ sjonge jonge, het kan nog gekker zelfs de huiden die nog een drum mogen gaan worden gaven aan mee te willen.

Mijn denken sputterde nog even tegen, kan dat wel dring ik me niet op met mijn drums…

Nou weet je laat ook maar; gooi alles in de auto en we zien het wel hoe het loopt. Ze hoeven de auto niet uit… we gaan het beleven. Dat ‘we gaan het beleven’ begint wel een soort slogan te worden ha, ha. Afijn eind rijden, mooie bestemming, fijne ontmoeting, lekker kletsen, prachtig weer, een heerlijk zonnetje, tja en dan ineens de vraag ‘wat doe jij allemaal voor leuks’ Dat was het teken dat ik ‘los’ mocht gaan.

Drums kwamen tevoorschijn, we gingen heerlijk kloppen, zoals de Belgen dat zo mooi noemen, en zingen natuurlijk. Wat een feest.

Maar er was meer voorbereid vanuit de Bron. Het huis was prachtig maar bepaalde kamers voelden niet helemaal lekker. Je kent het misschien wel zo’n onbestemd gevoel waar je niet goed je vinger op kunt leggen. Ogenschijnlijk niets mis mee maar toch…. Energie die geschoond mag worden, weet je wat, we gaan het gewoon doen. Ik volgde mijn drum, het ritme en gezang, klanken kwamen vanzelf naar buiten. Het was best intens maar ook heel fijn om te mogen doen. Je voelde de energie veranderen. Magie dat is het! En die drum van mij werd steeds blijer ha, ha… en ik en mijn vriendin ook. Weet je ik denk dat zelfs het huis een glimlach kreeg.

Hartegroet

Marja Frederiks

Levenswiel

Thu, 21 Nov 2024 20:26:08 GMT

Mijn Levenswiel

augustus 2022

Vanmiddag hebben we weer gedrumd, deze keer waren we met een klein groepje vrouwen. Maar dat mag de pret niet drukken, kleine groepjes kunnen grootse dingen voortbrengen zoals Anneke altijd zegt.

Ik had de middag een beetje voorbereid dat wil zeggen ik had wat ideeën die ik in praktijk wilde brengen. Maar ha ha er was iets anders gepland in de energie. De windrichtingen riepen om aandacht.

Ik heb het Levenswiel gemaakt om in het midden van de cirkel te leggen wanneer we gaan drummen.

Op het Levenswiel heb ik een spiraal gemaakt gebaseerd op de reeks van Fibonacci. Ik vond dat mooi omdat deze in de natuur terug te vinden is.

Bekijk maar eens de structuur van een zonnebloem, je ziet daarin vele spiralen waarin

de zonnebloempitten gerangschikt zijn. Fibonacci reeksen komen ook terug in de verdeling van takken aan bomen.

Je ziet ze in de vruchten van ananas, de bloemen van artisjok, een ontvouwende varen, de schubben van een dennenappel en zo zijn er vast nog meer te noemen.

Voor mij staat de spiraal symbool voor de verbinding tussen hemel en aarde.

Op mijn Levenswiel heb ik de vier windrichtingen afgebeeld. In het oosten de grote centrale zon met daarvóór onze zon, het leven gevende licht dat elke dag weer in het oosten verschijnt. Elke dag een nieuwe kans, waar ideeën geboren worden. We drumden voor het oosten.

En zo kwam ook het zuiden aan bod waar de zon op zijn hoogst staat, zomer, vuur. De ideeën ontstaan in oost kunnen hier groeien en geïntegreerd worden. We drumden voor het zuiden, mooi om te voelen hoe heel anders dat is dan drummen voor het oosten.

Daarna volgde het westen waar de zon, zo lijkt het, in de zee verdwijnt. Het westen verteld ons over ouderdom en overgaan. De herfst vruchten plukken en loslaten. Heel fijn om voor het westen te drummen en de verbinding te voelen.

Tja en dan uiteraard was het noorden aan de beurt. Noord de plaats van al onze voorouders en zij die nog gaan komen, de lucht, de wind, de Adelaar die hoog vliegt en alles overziet. Ik mag vaak vliegen met Adelaar heerlijk.

En zo waren we de cirkel rond, heel fijn om bij elke windrichting eens uitgebreid stil te staan, te drummen, te verbinden

en te voelen. Aanrader.

Hartegroet,

Marja Frederiks

Vraag de Zon

Thu, 21 Nov 2024 20:12:05 GMT

Vraag de Zon

juli 2022

Nu ik zo elke maand een stukje schrijf over de belevenissen met mijn drum word ik me er steeds meer bewust van wat een wonderen er gebeuren.

Het was op een woensdagmiddag ergens in Mei en er stond een drumcirkel op de agenda, buiten in een paradijselijk stukje Noord-Holland. Helemaal fantastisch; ik word daar heel blij van. Maar achter in mijn hoofd is dan toch een stemmetje dat zegt ‘het moet wel droog blijven, want we hebben daar echt alleen buiten’.

Drums houden niet van regen of vochtig weer, ik ben er overigens ook geen fan van. Maar afijn de bewuste dag zag het weer er gunstig uit dus alles voorbereid, drums mee en op pad. We waren met een leuk clubje vrouwen. Eerst even kletsen en een kopje thee en dan aan de slag, ha, ha, toepasselijk. We waren lekker aan het drummen, we maakten een sjamanistische reis. Daarin kan je de Spirit’s vragen om hulp, gidsing of een antwoord voor iets waar je verheldering over wilt. Afijn wij waren op reis en het begon te miezeren, niet fijn.

En iets later begon het meer te druppelen. Mijn reis lukte daardoor niet zo erg, ik dacht alleen ah nee, geen regen! Toen bedacht ik, ik ga de zon vragen om terug te komen en de wolken weg te smelten. Alle concentratie en energie op die intentie. En wat denk je! Het zachte regenen werd minder, het werd lichter en op een gegeven moment werd het droog. We beëindigden de reis, het was droog en er kwam zelfs een zonnetje kijken. Na zo’n reis doen we altijd even een rondje om onze belevenissen te delen. Dit was wel heel leuk, iedereen niemand uitgezonderd, had de zon geroepen. Die hele verdere middag hebben we stralend zonnig weer gehad, fantastisch!

En toen begin juni weer een fijne drumcirkel in de buitenlucht, weer een leuk groepje bij elkaar en lekker drummen. Tot in de verte de lucht donker en donkerder en nog donkerder tot bijna zwart werd pffff.

Oeps als die over ons heen komt moeten we wel heel snel inpakken en rennen was de gedachte. De volgende intentie hadden we snel bedacht, we gaan drummen met de intentie dat deze donkere luchten langs ons gaan, zo gezegd zo gedaan. En ook deze keer werkte het, we zagen het water uit de wolken storten maar allemaal op veilige afstand, we hebben geen spat gehad. Dat is toch magisch.

Ik voel dan een enorme dankbaarheid in me omhoog borrelen. En dat zinnetje in mijn achterhoofd ga ik uitgummen en vervangen voor ‘vertrouwen’

Hartegroet

Marja Frederiks

Zingen

Thu, 21 Nov 2024 19:58:35 GMT

Zingen in de duinen

juni 2022

Geregeld gaan we op pad naar de duinen om te zingen.

Ha, ha, blij word ik daarvan want onder zingen versta ik niet gewoon een liedje zingen.

Bij zingen denk ik aan je eigen klanken naar buiten laten komen, je eigen lied laten klinken. Jouw eigen unieke gezang dus.

En mijn drum gaat dan natuurlijk mee, net zoals Pluk mijn hondje die houd ook van meegaan.

Het is alweer even terug dat ik met drie vrouwen het duin in ging. Alle drie waren ervan overtuigd dat ze niet konden zingen en als er al geluid naar buiten kwam was het geen gehoor en vals.

Er werden al vergelijkingen gemaakt met kraaien en zo. Nou laat ik me niet zo snel afschrikken dus ik zei ‘kom maar op.’

We gingen met een wagen vol geladen naar het duin, Pluk mee, drum mee, kan thee mee om de kelen te smeren, wat lekkers mee en een kleedje om op te zitten mee. Het is een beetje gesleep maar super leuk en gezellig.

We wandelden naar een mooie plek een duinkommetje, beetje uit het zicht bij een prachtige dennenboom. We spreidden het kleedje uit eerst even zitten een kop thee met wat lekkers en even kletsen gewoon genieten onder een stralend blauwe lucht.

Tja en dan moet er toch gezongen worden… ha, ha, niets moet maar we doen een poging.

Na wat oefeningen lieten we alle vier onze eigen klank klinken en dat was kippenvel, niet omdat het vals of kraaierig was maar omdat het prachtig was. Echt zo mooi als dat klonk, super!

En ik keek naar drie verbaasde gezichten die niet hadden verwacht dat ze zo mooi zouden klinken, dat is toch fantastisch! En als je dan de smaak te pakken hebt dan wordt het steeds makkelijker en zing je er op een gegeven moment gewoon op los.

Ik had ook nog een paar korte liedjes mee, makkelijke melodieën die je zo mee zingt. Ik dacht dat is leuk om erbij te doen voor de afwisseling. Dat was ook leuk behalve voor één iemand die vond dat helemaal niet leuk. Zodra we een bestaand liedje wilden gaan zingen ging haar keel op slot, daar zat duidelijk een blokkade dwars. Hier hebben we meteen naar gekeken en we konden de blokkade transformeren, met behulp van de drum, gezang en bewustwording. Wat een feest ik hou ervan.

En dan is het zomaar weer tijd om op te breken en terug te gaan. We wandelden terug en ik zag een hele grote dennen appel liggen. Ik vind die zo mooi dus ik pakte hem op en met dat zag ik een rond zeg maar sliertje tussen de schubben uitsteken. Het bewoog en draaide, en ik keek in de oogjes van een zandhagedis, die ik eerst uitschold voor salamander…. sorry.

Het beestje keek en dacht wegwezen, gaf een sprong en verdween. De dennenappel heb ik teruggelegd voor het geval dat.

Hartegroet

Marja Frederiks

Het valt je toe

Wed, 20 Nov 2024 20:16:05 GMT

Drumcirkel

mei 2022

Het valt je toe

We gaan geregeld op reis mijn drum en ik. Gewoon vanuit thuis of vanuit een drumcirkel waar we zijn. Mijn drum is net als alle sjamanen drums een krachtig en vooral prachtig instrument. De klank de trilling ik kan bijna niet in woorden uitdrukken hoe fijn dat is en wat het met je doet.

Ik zie het ook elke keer weer om mij heen. Heeft iemand een eigen drum dan zie en voel je gewoon de verbinding maar ook mensen die een door mij meegebrachte ‘leen drum’ uitkiezen. Vooral dat zelf uitkiezen…..

Alle ‘we zijn ook gezellig mee drums’ liggen meestal in een cirkel binnen de cirkel van stoelen. Iemand kiest een plek uit en gaat er vanuit dat de drum die aan hun kant ligt voor hun bestemd is.

Wat de rede daarvoor is weet ik niet maar ik vind het leuk om te zien wat er dan gebeurt. Sommigen zeggen ‘deze ligt hier, dat is toeval, toeval bestaat niet, het valt mij toe’ oké prima.

Maar… het kan zomaar gebeuren dat er dan ineens een drum heel hard gaat roepen ‘nee ik wil bij jou!’ Laatst gebeurde het dat de ‘toeval’ drum het voorwerk deed. De persoon kwam in een andere staat van zijn, meer ontspannen en wisselde de ene drum voor de andere in. ‘Deze trekt me meer aan’ was de begeleidende tekst. Daar word ik toch zo blij van, heerlijk!

Voelen, voelen en nog eens voelen dwars door wat je toevalt heen, yes! Misschien lag die andere drum juist op een andere plaats zodat het hart kon spreken…….

De ‘Sjamanendrum’ helpt healen en werd en wordt in vele tradities van het sjamanisme geëerd om haar verbindende kracht.

Jeetje en dat heb ik laatst weer aan den lijve mogen ondervinden in een prachtige drumcirkel, die verbinding, de energie, wauw! De drum is het voertuig van de Sjamaan waarmee verbinding kan worden gemaakt met de werelden van de ziel, de Bron. En dat is precies wat er elke keer weer gebeurt.

Elk ritme heeft zijn werking maar de snelle slag, het monotone ritme van zo’n 180 tot 220 slagen per minuut, heeft een ontspannende invloed op onze hersenen. Dit is zelfs wetenschappelijk aangetoond, niet dat het mij zozeer boeit ha, ha, ik voel liever gewoon zelf. Uit het hoofd in het hart. Maar door het ritme gaan we van Beta golven naar Alfa en Theta golven. Beta golven zijn inherent aan dag bewustzijn maar ook aan stress en angst. De Alfa en Theta golven bewerkstelligen diepe ontspanning, trance, verhoogde informatie opname , toename van creativiteit en toegang tot de droomwereld. In deze trance kunnen we reizen naar andere werelden waar we antwoorden kunnen vinden of krijgen op vragen die we hebben.

De wetenschap heeft een hele lijst samengesteld van klachten en gemoedstoestanden die baat kunnen hebben bij drummen, heel interessant om eens op te zoeken, ik zelf hou het liever dicht bij huis.

Gewoon de drum of het drummen ervaren en voelen wat het voor jou en met jou doet. Krijg je al zin om te drummen?

Hartegroet,

Marja

De geboorte van m'n Drum

Wed, 20 Nov 2024 14:40:25 GMT

De geboorte van m'n Drum

April 2022

En daar is die dan.

Mijn drum is ontstaan in België.

Ik nam deel aan een workshop ‘sjamanendrum bouwen’ samen met mijn dochter. Super leuk maar vooral bijzonder om dat samen te doen.

We kregen allemaal een ketel, zo heet het houten frame waar je de huid overheen spant. Een ketel dus en een schuurpapiertje. Dit was de eerste kennismaking met het ‘geraamte’ van mijn drum. Wauw ik hou niet zo van schuren al dat stof, alles wordt wit van het schuursel pffff niet mijn ding. Maarrr er gebeurde iets bijzonders, tijdens het schuren kreeg ik contact. Hoe gladder het hout werd hoe meer het tot leven kwam en er ontstond een verbinding. Een verbinding tussen mij, de boom die het hout had geleverd en mijn ketel.

De workshop ging verder en we kregen allemaal een huid toebedeeld.

De huid die voor jou bestemd is die komt naar je toe en zo geschiedde. Ik kreeg een huid van paard met de opmerking erbij het is een dikke huid die is heel goed om mee te healen.

Hoe apart was dit toch weer, niemand daar wist dat ik een opleiding sjamanistisch healen zou gaan volgen en daarvoor alvast een drum wilde maken.

Afijn ik mocht aan de slag met mijn dikke huid, dat was best een dingetje of uitdaging net hoe je het noemen wilt. Nu hou ik wel van uitdagingen dat scheelt ha ha ha. Al stoeiend met de huid, gaatjes maken touwen knopen, samenvoegen met de ketel en spannen gebeurde er weer van alles. Mijn dikke paardenhuid liet zich zien in levende lijve, vrolijk huppelend door de wei voor zover een zwaar Belgisch trekpaard kan huppelen. Blij en opgewekt zo mooi om te zien, wat een kracht maar ook zachtheid.

Tot op de dag van vandaag voel ik een dankbaarheid in mij dat ik een stukje van dit prachtige paard mag eren en symbolisch door laat leven.

En toen was het wachten totdat die super dikke huid eindelijk droog zou zijn en z’n klank aan me kon laten horen. Geduld dus. Mijn wachten werd beloond met een prachtige doffe lage toon, heerlijk. Hij drilt dwars door je heen en rammelt alles los. Ook perfect om te aarden en je weer helemaal in je lijf te voelen zakken en dat gecombineerd met het beeld van een krachtig, sterk en vrolijk rond hossend Belgisch trekpaard ha ha hoe fantastisch! Tja en toen kon het feest beginnen, nou ja eigenlijk was het al begonnen maar nu konden we echt samen aan de slag. Inmiddels is dit alweer 7 jaar geleden en we houden nog steeds van elkaar.

Hartegroet,

Marja

DRUMSPIRATIE

Mon, 05 Dec 2022 21:39:23 GMT

Eerst even kennis maken.

Maart 2022

Ik en mijn drum

Mijn drum is mijn maatje. Samen hebben we al veel beleefd, daar kan ik een boek over schrijven dat zeg ik zo vaak maar ben er nooit aan begonnen.

Ik ben overigens Marja Frederiks, waarschijnlijk nooit van gehoord ha ha ha, maar bij sommigen wel bekend van wandelingen, studiegroep Exmorra, het Project7-blad mail bestand enz. Ik woon tegenwoordig in Opmeer met mijn hondje Pluk en ik hou van toeteren op mijn didgeridoo, drummen op mijn sjamanendrum, zingen en nog veel meer maar dit even terzijde.

De laatste jaren hou ik mij steeds meer bezig met frequenties. Het heeft echt al heel lang mijn interesse en ik heb er best wat over gelezen en uitgeprobeerd maar het is nu de tijd, zo voelt het voor mij, om er over te gaan praten en mijn gevoel te delen.

De Heilige Geometrie, frequenties… het laat me niet los en terecht denk ik. Het is de basis van al het leven hier op aarde. De heilige geometrie vind je overal in terug en frequenties ook. Ik voel ze, de trillingen in mensen, dieren, planten, in de natuur maar ook in stenen, mineralen, huizen, tja weet je eigenlijk overal.

Vaak voelt het prettig maar heel vaak ook helemaal niet en zelfs zodanig dat je er beroerd van wordt, ziek zelfs en dat is echt niet fijn en volgens mij ook helemaal de bedoeling niet.

Mijn waarheid is dat we spirituele wezens zijn in een menselijke ervaring hier op aarde. Al die kennis over geometrie en frequenties die hebben we. Alleen door onze val naar deze plek die aarde heet zijn we veel, en in veel gevallen zelfs alles vergeten. We zijn de dualiteit ingedonderd en mogen nu weer onze weg naar huis, naar onvoorwaardelijke liefde, gaan ont-dekken en dat doen we door ont-wikkelen, bewust worden van alles, maar vooral onszelf.

‘In harmonie kunnen leven binnen de dualiteit’ dat is het streven heb ik ooit ergens gelezen. Ik weet niet hoe jij erover denkt, maar naar mijn idee is het een mooie, maar ook best pittige stelling.

Nou dat dus, nu denk je misschien en die drum dan wanneer gaat die eens wat vertellen?

Dat zal ik uitleggen, door het bespelen van mijn drum verandert mijn frequentie waardoor ik toegang krijg tot, of waardoor het kanaal naar, ‘De Bron’, 'Spirit' zich opent en de woorden, gedachten, gevoelens in mijn hoofd en lichaam binnen ploppen. De Bron, heeft vele namen zoals o.a. het Universum, de kosmos, hoger zelf, God, Spirit enz. net welk woord jij zelf prettig vind om te gebruiken. De frequentie en het ritme van mijn drum helpen mij hierbij en natuurlijk is dat helemaal niet altijd nodig, afstemmen kan ook gewoon zo, maar voor mij geeft het structuur. Een soort grens van bewust zijn zodat je niet te pas en te onpas wordt overspoelt met allerlei informatie, want dat zijn frequenties, waar je niet op zit te wachten. Ja en soms werkt het gewoon niet he, dan komt er toch van alles binnen en raak je toch uit balans, we blijven toch allemaal gewoon mens. Dan bied mijn drum me het vermogen om simpel en snel weer terug te komen bij mezelf, echt heel fijn.

En wij, mijn drum en ik, doen dat ook met en voor anderen. Want weet je hoe mooi dat is om met een groep te drummen en wat voor energie er dan vrij komt en neergezet kan worden… Magisch dat vind ik voor nu het beste woord ervoor.

Wordt vervolgd.

Hartegroet,

Marja